Η απόφαση της Euroleague να επιστρέψουν η Μακάμπι Τελ Αβίβ και η Χάποελ Τελ Αβίβ του Δημήτρη Ιτούδη στο Ισραήλ για τη διεξαγωγή των εντός έδρας αγώνων τους στις αρχές του Δεκέμβρη του 2025 αποδείχθηκε πολύ βιαστική και πρόχειρη. Είναι μια απόφαση που εκθέτει την ίδια τη διοργάνωση, εγείροντας ζητήματα για την αξιοπιστία, τη συνέπεια και την ισονομία που οφείλει να διασφαλίζει σε όλους όσους λαμβάνουν μέρος.

Μέχρι τώρα, οι δύο ισραηλινοί σύλλογοι αγωνίστηκαν σε ουδέτερες έδρες, με τη Μακάμπι να φιλοξενείται στο Βελιγράδι και τη Χάποελ Τελ Αβίβ στη Σόφια. Σε αυτές τις συνθήκες, αρκετές ομάδες ταξίδεψαν και αντιμετώπισαν τα δυο ισραηλινά κλαμπ σε ουσιαστικά άδεια γήπεδα, χωρίς την πίεση και τη δυναμική που δημιουργεί μια πραγματική έδρα. Αυτή η πραγματικότητα επηρέασε αντικειμενικά την αγωνιστική ισορροπία, αφαιρώντας από τη Μακάμπι και τη Χάποελ το πλεονέκτημα της έδρας και προσφέροντας στους αντιπάλους τους μια συνθήκη σαφώς καλύτερη από εκείνη που θα βίωναν στις φυσικές έδρες των δυο ομάδων στο Τελ Αβίβ.

Στη συνέχεια η αιφνίδια απόφαση επιστροφής στο Ισραήλ, δημιούργησε ένα νέο, εξίσου δύσκολο πλαίσιο, αφού αναπόφευκτα ορισμένες ομάδες είχαν ήδη «επωφεληθεί» αγωνιστικά, αντιμετωπίζοντας τους Ισραηλινούς σε ουδέτερες έδρες, ενώ άλλες κλήθηκαν να τις αντιμετωπίσουν σε σαφώς δυσκολότερες συνθήκες μέσα στο «σπίτι» τους.Από τη στιγμή που οι αγώνες διεξάγονται σε άδεια γήπεδα ή με λίγο κόσμο στις εξέδρες, το ίδιο το γεγονός της αλλαγής συνθηκών εν μέσω της σεζόν αλλοιώνει τη βασική αρχή της ισονομίας. Διότι πολύ απλά, δεν μπορεί το ίδιο πρωτάθλημα να διεξάγεται με διαφορετικούς κανόνες, ανάλογα με τη χρονική στιγμή που κάποιος αντιμετωπίζει έναν αντίπαλο.

Η εκ νέου αλλαγή των δεδομένων με την επιστροφή των αγώνων της Μακάμπι και της Χάποελ του Δημήτρη Ιτούδη σε έδρες εκτός Ισραήλ εξαιτίας του πολέμου που ξέσπασε στη Μέση Ανατολή με το Ιράν, το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλάζει ξανά το σκηνικό και θέτει σοβαρά ζητήματα που έχουν να κάνουν με την αξιοπιστία της διοργάνωσης, αφού έχουν ήδη υπάρξει αναμετρήσεις ομάδων που επισκέφθηκαν τις φυσικές έδρες των δυο ισραηλινών συλλόγων και απομένουν αρκετές μονομαχίες που θα διεξαχθούν σε πολύ διαφορετικό πλέον περιβάλλον.

Η Euroleague, αντί να διασφαλίσει μια σταθερή και συνεπή γραμμή ισονομίας από την αρχή μέχρι το τέλος, επιλέγει διαρκή «μπρος–πίσω», τα οποία πλήττουν ξεκάθαρα την αξιοπιστία της διοργάνωσης. Το προϊόν που προβάλλει δεν είναι πλέον ένα πρωτάθλημα με σαφείς κανόνες, αλλά μια διοργάνωση που προσαρμόζεται αποσπασματικά, χωρίς να λαμβάνει υπόψη τις συνέπειες στην δικαιοσύνη που πρέπει να απονέμεται εντός των τεσσάρων γραμμών του γηπέδου.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι η ίδια η απόφαση για την εκ νέου αλλαγή της έδρας των δυο ισραηλινών ομάδων. Είναι ο τρόπος και ο χρόνος που αυτή λαμβάνεται. Όταν οι συνθήκες αλλάζουν μέσα στη σεζόν, όταν κάποιες ομάδες έχουν ήδη αγωνιστεί υπό διαφορετικό καθεστώς από κάποιες άλλες, τότε δεν μιλάμε για προϊόν ίσων ευκαιριών. Και όταν η ισονομία αμφισβητείται με αυτό τον τρόπο, τότε μπαίνει στο τραπέζι της συζήτησης και η ίδια η αξία της διοργάνωσης.

Η Euroleague οφείλει να κατανοήσει ότι η αξιοπιστία δεν είναι ένα σύνθημα που ενέχει επικοινωνιακούς όρους, είναι θεμέλιο εγγύησης, το οποίο η ίδια υπονομεύει με τις πρόχειρες και αντιφατικές αποφάσεις της.

VISA: Νιώθουμε το πάθος σου. Και είμαστε εκεί για να το ζήσουμε μαζί σου.

© gazzetta