Υπάρχουν πολλοί που λένε ότι για μία ελληνική ομάδα, ακόμη και για τον Ολυμπιακό που εδώ και 25 χρόνια έχει σταθερά την καλύτερη εικόνα απ΄ όλες, στο Τσάμπιονς Λιγκ υπάρχει ένα ταβάνι. Δεν μπορεί να πάει δηλαδή ψηλά, σε αντίθεση με το Γιουρόπα Λιγκ, κι ακόμη περισσότερο στο Κόνφερενς Λιγκ, όπου μπορεί να φτάσει πολύ ψηλά.

Δεν είναι ένας ισχυρισμός παράλογος, καθαρά ποδοσφαιρικά, υπό την έννοια ότι ειδικά το Τσάμπιονς Λιγκ, σε επίπεδο όχι μόνο κατάκτησης του τίτλου, αλλά και προκρίσεων στα προημιτελικά κι ημιτελικά μονοπωλούν τα τελευταία, πολλά, χρόνια, οι μεγάλες δυνάμεις του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Αυτή η παραδοχή, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι απαγορεύεται σε οποιαδήποτε ομάδα να παλεύει και να ονειρεύεται να πάει όσο μπορεί πιο ψηλά στο Τσάμπιονς Λιγκ.

Το παράδειγμα της Μπόντο είναι το πιο μεγάλο, γιατί και νωπό είναι και αφορά μία ομάδα από την οποία αποκλείστηκε ο Ολυμπιακός ακριβώς πριν ένα χρόνο στα νοκ άουτ του Γιουρόπα Λιγκ. Με τους Νορβηγούς να είναι ένα βήμα μακριά από τα προημιτελικά της διοργάνωσης. Πέρυσι, οριακά δεν πήγε στα προημιτελικά η Λιλ, που είναι μέσα στις τέσσερις-πέντε καλύτερες γαλλικές ομάδας τα τελευταία χρόνια, αλλά δεν είναι ούτε Μαρσέϊγ, και πολύ περισσότερο δεν είναι Παρί Σεν Ζερμέν.

Άρα, υπάρχει έδαφος να κάνει μία ομάδα του επιπέδου του Ολυμπιακού πιο καλά πράγματα στο Τσάμπιονς Λιγκ από το να σταθεί όρθια στη League Phase και να σταθεί με αξιοπρέπεια στα πρώτα νοκ άουτ. Το θέμα είναι να βρίσκεσαι «εκεί κοντά», να είσαι στην δράση. Για παράδειγμα η Κλαμπ Μπριζ πέρυσι πέρασε την Αταλάντα στα πρώτα νοκ άουτ και αποκλείστηκε στη συνέχεια από την Άστον Βίλα. Φέτος έφτασε πάλι στα πρώτα νοκ άουτ κι αποκλείστηκε από την Ατλέτικο Μαδρίτης. Είναι, όμως, «εκεί κοντά», περιμένοντας να εκμεταλλευθεί μία ευκαιρία η, μία καλύτερη κλήρωση, όπως συνέβη τώρα με την Μπόντο που παίζει με τηνν Σπόρτινγκ.

Πέρυσι, στα νοκ άουτ του Μαρτίου, έχοντας δηλαδή προκριθεί από τα νοκ άουτ του Φεβρουαρίου, ήταν όχι μόνο η Κλαμπ Μπριζ, αλλά και η PSV, η Φέγενορντ και η Μπενφίκα. Αποκλείστηκαν τον Μάρτιο, ωστόσο έφτασαν έως εκεί. Και γενικά αποδεικνύεται ότι όλα είναι θέμα σωστών επιλογών κι αποφάσεων. Δεν λέω για να πας να πάρεις το Τσάμπιονς Λιγκ, αλλά για να κάνεις σπουδαία πράγματα.

Ο ίδιος ο Ολυμπιακός δεν ήταν τόσο μακριά από την πρόκριση στα παιχνίδια του με την Μπάγερ Λέβερκουζεν, αν κάποιος τα αναλύσει σωστά-έφαγε δύο γκολ μέσα σε τρία λεπτά, αυτό ήταν! Εάν ο Μεντιλίμπαρ δεν κατέβαζε στο πρώτο ματς μία ενδεκάδα που δεν είχε απολύτως κανένα νόημα (με δύο σέντερ φορ δεν έπαιξε στη Λιβαδειά, στις Σέρρες και με τον Παναιτωλικό, αλλά το έκανε με τους Γερμανούς!!!)…Κι εάν ο Ολυμπιακός είχε φροντίσει να έχει άλλον παίκτη στην κορυφαία τριάδα του στα στόπερ κι όχι τον Μπιανκόν, ισως όταν τραυματίστηκε ο Πιρόλα κι έγινε αλλαγή στο ημίχρονο να μην συνέβαινε αυτό με τα δύο γκολ του αντίπαλου φορ μέσα στα τρία λεπτά…

Όταν, όμως, τα μαθήματα δεν γίνονται παθήματα κι όταν ξεχνάμε ότι με βασικό στόπερ τον Μπιανκόν (λόγω τραυματισμού του Ρέτσου) είχε παίξει ο Ολυμπιακός πέρυσι στη συντριβή του από την Μπόντο, κι έτσι σταμάτησε η πορεία του στο Γιουρόπα Λιγκ, αυτά θα συμβαίνουν. Όταν η μεταγραφή στόπερ το καλοκαίρι είναι ο Μάντσα αντί του Κάρμο κι όταν ο προπονητής αρνείται πεισματικά να πάρει έμπειρο στόπερ τον Γενάρη.

Να θυμίσω ότι η Λέβερκουζεν κέρδιζε έως το 90’ την Άρσεναλ, με την οποία θα έπαιζε ο Ολυμπιακός εάν περνούσε τους Γερμανούς, και ισοφαρίστηκε (η Μπάγερ) με μούφα πέναλτι. Κι ότι ο Ολυμπιακός μέσα στο Λονδίνο πάλευε στα ίσα το δικό του παιχνίδι το φθινόπωρο, χάνοντας 0-1 έως το 92’.

Άσχετο: Λένε ότι ο Ολυμπιακός έκανε το αυτονόητο με τον Ελ Κααμπί, αλλά αυτονόητα δεν υπάρχουν. Αυτά που υπάρχουν είναι δουλειά για να πείσεις έναν παίκτη που θέλεις να μείνει και πολλά λεφτά για να ολοκληρώσεις τη δουλειά.

Η φωτογραφία της ημέρας:

Για τον Ολυμπιακό έχει μεγάλη σημασία να ανεβάσει τους δείκτες απόδοσης του ο Πιρόλα, αρχής γενομένης από το αυριανό παιχνίδι. Γιατί ο Ιταλός είναι μεγάλη δύναμη για την ομάδα και ακόμη δεν έχει βρει τον καλό εαυτό του μετά τους τραυματισμούς που τον ταλαιπώρησαν επί δύο μήνες.

Και με τον ΠΑΟΚ, μπορεί να είχε εκείνη τη σωτήρια επέμβαση στο πλασέ του Κωνσταντέλια, όπως κι άλλες δύο καλές άμυνες, όπως στο 92’ στην πάσα του Ντεσπόντοφ προς τον Κωνσταντέλια (που πάντως ήταν ένα μέτρο οφσάϊντ), όμως ήταν μακριά από τον καλό εαυτό του ο Πιρόλα. Έχασε αρκετές μάχες από τον Γερεμέγεφ, είχε απρόσεκτα (πάνω σε αντίπαλο) διωξίματα, του έκλεψαν μία μπάλα, μέχρι που έχασε στο 87’ μία άλλη εύκολη μπάλα, ενώ οι πάσες του ήταν από μέτριες έως κακές. Ακόμη και με τη σέντρα στην έναρξη του ματς, όταν πήρε την μπάλα και γέμισε, ήταν στα κουτουρού.

Ο ΟΦΗ έχει τρεις πολύ γρήγορους κι επικίνδυνους κυνηγούς (Φουντα, Σαλσέδο, Νους) κι αν ο Πιρόλα δεν βελτιώσει κατά πολύ την εικόνα του, ο Ολυμπιακός θα έχει πρόβλημα. Κι αν μη τι άλλο οι υπόλοιποι τρεις αμυντικοί, βλέποντας τον Πιρόλα να μην είναι ακόμη στο 100%, πρέπει να είναι αυτοί στο 110%

Και για το τέλος ένα ιμότζι 👍

Οταν ο Βαλβερδε βάζει γκολ από ασίστ του Κουρτουα είναι «τι κάνουν οι άνθρωποι ρε», όταν ο Τζολάκης ψάχνει τον Ελ Καμπι για να βάλει γκολ είναι «Ο Ολυμπιακός έχει πρόβλημα στην ανάπτυξη και στην επίθεση και παίζει με σέντρες».#OlympiacosFC #paofc #UCLMegaTV— Giannis Gaitaneris (@johnga7) March 11, 2026

Οταν ο Βαλβερδε βάζει γκολ από ασίστ του Κουρτουα είναι «τι κάνουν οι άνθρωποι ρε», όταν ο Τζολάκης ψάχνει τον Ελ Καμπι για να βάλει γκολ είναι «Ο Ολυμπιακός έχει πρόβλημα στην ανάπτυξη και στην επίθεση και παίζει με σέντρες».#OlympiacosFC #paofc #UCLMegaTV

© gazzetta