Herkesin sevdiği bir hayvan vardır - en azından öyle olmasını umarım. Bu sevginin arkasında çeşitli nedenler bulunur. İnsanlar hayvanları bağ kurmak, şefkat göstermek, yalnızlığını azaltmak, kendini iyi hissetmek, hayatına bir anlam katmak, karmaşık olmayan bir ilişki kurmak, kendini güvende hissetmek ya da kaygılarından uzaklaşmak için sever. Sevginin nedeni çeşitlidir.

İnsan zihni soyut kavramlarla düşünmekte zorlandığı için hayvanları aynı zamanda metafor olarak da kullanırız. Basit bir imgeyle karmaşık duyguları sadeleştiririz. Bunun yanı sıra bu metaforlar sayesinde, duygusal açıdan güçlü, kolektif hafızaya seslenen ve daha az dirençle karşılaşan semboller üretiriz. Aslan cesareti, köpek sadakati temsil eder. Kuş özgürlüğün, yılan ise tehlikenin simgesi olabilir.

Fil, bedeniyle gücü, davranışlarıyla sakinliği ve hafızasıyla bilgeliği çağrıştırır. Güçlüdür ama saldırgan değildir; bu nedenle kontrollü güç ve yıkıcı olmayan etki anlamını taşır.

“Fil gibi hafıza” ifadesi hepimizin belleğinde derin bir yer edinmiştir. Bu tanımlama, geçmişi unutmama, deneyimle hareket etme ve sabırlı bir akıl anlamına gelir. Filler hayatta kalmak için hayati derecede önemli bilgileri kuşaktan kuşağa aktarır; çevresel değişiklikleri hatırlayabilirler. Bu yönüyle fil, bilgeliğin bedenleşmiş hâlidir.

Fillerin alet kullanabildiğini, zihinsel kapasitelerinin son derece gelişmiş olduğunu ve aynada kendini tanıyabilen az sayıdaki hayvandan biri olduğunu biliyoruz. Bu özellikleriyle filler, öz farkındalığı en........

© Gazete Pencere