Gelseydin ey tertemiz olan çocukluğumuz, oyuncaklarımız, oyunlarımız; oyun arkadaşlarımız! 

Saklambaç, (sobe) kör ebe ve mendil kapmacalar... 

Gelseydin, ey ilkokulum, oturduğum eskimiş tahta sıralar, ısınmaya çalıştığımız tezek sobası; buz kesilen beton zeminler! 

Gelin, ey sınıf arkadaşlarım, yakan topum; kır gezilerim, bahar şenlikleri ve yirmi üç nisanlar...

Gelin ey düşlerim, hayallerim, sevdalarım, ülküye dair aşklarım; hedeflerim, yol arkadaşlarım, gurbet mersiyelerim, haykırışlarım… 

Gelseydin, ey vuslat, ey kederimlerim, ey ayrılık/firak ey kavuşma/vuslat anı; ey mazide kalan her ne varsa... 

Gel ey arı duru insanlık, ey samimiyet, sadakat; ey kadirşinaslık, candaşlık, sırdaşlık, ey kanaat, hürmet, saygı ve sevgi, nerede kaldınız?

Gel ey masumiyet yılları, kuzu çobanlığı, yeşil çayırlardaki koşturduğumuz, bayırlarda söylediğimiz manalı masum aşk türkülerimiz… 

Gel ey kara çadır manzaraları, ve koyun, deve sürüleri, gürültüsüz ve çıkarsız insanlar...

Gelin, ey akan bereketli pınarlar, ey nurani yüzlü dedeler, haya abidesi nineler; ey Saadet komşuluğu, ey dostluk, ey hayra sebep her ne varsa geri gelin gözlerimiz  kaldı yollarda...

Ey dürüstlük,........

© Gazete İpekyol