Bazı haberler vardır, bir çocuğun dünyasında koca bir bayram etkisi yaratır. “Köye gidiyoruz” cümlesi de Dilan için tam olarak buydu. Babasının ağzından bu söz çıkar çıkmaz, oturduğu yerden adeta fırladı. Gözlerinde bir anda ışık çoğaldı, yüzünde kontrol edemediği bir gülümseme belirdi. Artık başka hiçbir şeyin önemi yoktu. Ne televizyon, ne oyuncaklar, ne de şehirdeki günlük koşturmaca… 

Dilan çoktan zihninde köy yollarına düşmüştü bile. Koşa koşa odasına gitti. Küçük çantasını çıkardı, içine koyacaklarını büyük bir ciddiyetle seçmeye başladı. Ama aslında o çantaya sığdırmak istediği şeyler yalnızca kıyafetler değildi. İçine heyecanını, özlemini ve köyde yaşayacağı o güzel anların hayalini de dolduruyordu. Her hafta sonu gelmezdi bu fırsat; bu yüzden her detay önemliydi onun için. Dilan’ın köyle bağı sadece bir ziyaret değildi. O, köyü severdi; toprağın kokusunu, sabahın erken saatlerinde duyulan horoz seslerini, akşam üzeri çöken serinliği… Ama en çok da oradaki insanları. Köyde herkes birbirini tanır, herkes birbirine bir........

© Gazete Gerçek