Bugüne ait yazımda işyerlerinde karar alma süreçleri ve bu süreçlerin dinamiklerinden bahsedeceğim. Böylesi bir konu kurum içi makro çerçevede; stratejik, mikro düzeyde; teknik, psikolojik, sosyolojik açıdan değerlendirilebilecek başlıklar barındırır.

Hal böyle olunca, karar alma süreçleri bazen de “karar alamama” haline dönüşebilir. Bu durum ise devamında kısa süreli konfor, orta vadeli rehavet ve nihayet “Serbest dolaşımdaki kararlar” olarak karşımıza çıkabilir.

Yukarıdaki paragrafı birlikte açalım:

İşyerinde herhangi bir konu ile ilgili belirlenen strateji, o konunun yönünü belirler. Belirlenen bu stratejik yön, o konu nezdinde temel alınmış karardır. Temel kararın takibi ve ilerlemesi alınan ara kararlarla sağlanır. Bu kararları alıp uygulayabilecek, uygulatabilecek nitelikli uzmanların doğru bir şekilde konumlandırılması kritiktir.

 Günümüz iş dünyasında özellikle büyük organizasyonlarda çevik yönetim anlayışı gün geçtikçe yaygınlaşmakta ve karar alma süreçleri dikey hiyerarşiden daha yatay bir hiyerarşiye doğru evrilmektedir. Bu anlayışla birlikte kararlar artık sadece yukarıdan aşağıya iletilmeyip, ekipler kendi alanlarında daha fazla sorumluluk almaktadır.

Tanımlaması kolay, uygulaması ise zaman, emek ve sabır isteyen bir süreç. 

 Strateji belirlendi, yol haritası çıkarıldı. Peki ya farklı düzeylerdeki karar alma aşamalarında neler oluyor?

İster yatay ister dikey hiyerarşi olsun sorunlar ve çözümler benzerlik gösterir.

-Doğru fikrin nereden geleceği bilinmez. Bu bazen bir yönetici olurken bazen de bir teknik........

© Gazete Gerçek