Pazar günü aslında güzel bir gündür. Ta ki saat 17.00 olana kadar… Saat beşten sonra evin içine görünmez bir hüzün çöker. Kimse ölmemiştir, elektrik kesilmemiştir, ekonomi bir gecede düzelmemiştir ama insanın içinden sebepsiz yere “Hayat da çok zor be…” demek gelir. Çünkü uzaktan pazartesi görünmüştür. Pazartesi öyle bir gündür ki daha başlamadan insanı yorar. Pazar gecesi yatağa girersin, normalde üç dakikada uyuyacak insan birden hayat muhasebesine başlar: “Ben doğru mesleği mi seçtim?” “Niye çalışıyoruz?” “Bir köye yerleşip domates yetiştirsem?” “Acaba piyangodan para çıkma ihtimalim tam olarak nedir?” Sabah alarm çalar. Birinci alarm: Duymazdan gelirsin. İkinci alarm: Hayata küsersin. Üçüncü alarm:........

© Gazete Gerçek