Dijitalin içine doğan gençleri yıllarca başka bir hayat bilmemekle eleştirdik. Biz çevrimdışı dünyada doğmuş, sonradan çevrimiçi hayata düşmüş bir kuşaktık. O yüzden karşılaştırma yapabildiğimizle övündük. Sessizliği bilirdik. Beklemeyi bilirdik. Sıkılmayı bilirdik. Arkadaş görmek için gerçekten dışarı çıkmak gerektiğini bilirdik. Onların ise hep bağlı, hep erişilebilir, hep ekranda yaşayacağını anlattık durduk.

Galiba erken konuşmuşuz.

Yapay zeka, genlerde dijital hayatın anlamını değiştireceğe benziyor. Eskiden çevrimiçi olmak daha çok eğlence, sosyalleşme, görünürlük ve kimlik meselesiydi. Şimdi gençler için işin içine emek düşmanlığı, gelecek kaygısı ve rekabet girdi. Gençler ekranın yalnızca oyun alanı olmadığını, aynı zamanda kendilerini ölçen, sıralayan, kullanan ve iş fırsatlarını daraltan bir sisteme dönüştüğünü görüyor.

Bu yüzden Amerika’daki bazı mezuniyet törenlerinde yapay zeka övgülerinin yuhalanmasını sadece gençlerin huysuzluğu gibi okumamak gerekir. Arizona Üniversitesi’nde Eric Schmidt’in yapay zeka konuşmasına tepki gösterildi. Central Florida Üniversitesi’nde yapay zekayı geleceğin büyük........

© Forbes Türkiye