Teño un bo amigo de meu arxentino: arxentino de Palermo Soho, en Buenos Aires. Darío -o nome é ficticio, iso si-, e para alén do fútbol (el vai por River; ¡vamos la Banda!), ten dúas grandes afeccións a se combinaren no seu maxín: criticar con espléndida retranca as reviravoltas da política e, doutro lado, especular arredor de telequinesias e precognicións varias. «Vaia; o normal, vindo de onde ves», adoito retrucarlle cun evidente exceso de condescendencia, en xeito neocolonialista. Claro é que, no entanto e todo hai que significalo, a momia de Evita; os meigallos de López Rega e mais o tarot de María Estela; as/os videntes de Menem; o can (morto) guía espiritual de Milei... En fin, que lle queren Vdes.? Ás veces non é tan doado transitar apenas polo politicamente correcto.

«Che, ¿ya viste lo que pasó? ¡El pibe salió en la tele diciendo que en la casa pasan cosas raras!». «Pero... de quen e de que me estás a falar?», atalleino de contado. «¿Sos boludo, vos, o vivís adentro dun termo? ¿No te........

© Faro de Vigo