İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Ekrem İmamoğlu’nun da aralarında bulunduğu 107’si tutuklu 402 kişinin yargılandığı dava hafta boyunca devam etti. Duruşmaların ilk gününde İmamoğlu’nun konuşma talebi üzerine yükselen tansiyon, sanıkların yakınlarına el sallamasının, alkışla destek vermesinin yasaklanması gibi konular üzerinden devam etti.

İmamoğlu hakkında bütün düğmelere aynı anda basıldığı izlenimi veren geniş bir liste üzerinden açılan davalarda 849 yıldan 2 bin 430 yıl 6 aya kadar hapis cezası isteniyor: “Suç işlemek amacıyla örgüt kurmak ve yönetmek”, “irtikap”, “Kamu kurum ve kuruluşları zararına dolandırıcılık”, “Suçtan kaynaklanan mal varlığı değerlerini aklamak”, “İhaleye fesat karıştırmak”, “Kişisel verilerin kaydedilmesi”, “Kişisel verileri ele geçirmek ve yaymak”, “Suç delillerini gizlemek”, “Haberleşmenin engellenmesi”, “Kamu malına zarar vermek”, “Halkı yanıltıcı bilgiyi alenen yaymak”, “Çevrenin kasten kirletilmesi”, “Vergi Usul Kanunu, Orman Kanunu ve Maden Kanunu’na muhalefet.”

Yargılamanın adliye binası yerine cezaevi kampüsünde yapılmasının simgesel anlamı büyük. Yurttaşların ve basının duruşmayı takip edebilmesi ve savunma hakkının kullanımı önündeki engeller uzun bir liste oluşturuyor. Ancak, iktidar sahiplerinin pozisyonunu meşrulaştırma gayreti içindeki ‘bindirilmiş medya’, yargılama ritüeline yoğunlaşarak hukukun temel ilkelerine uyulduğunu iddia ederken, sanıkları, sanık yakınlarını ve kendileri dışındaki basın mensuplarını duruşma düzenini bozmakla suçlayan haberler üretti. Davaların özünü gözden kaçırmaya çalıştı.

Mahkemelerin siyasal amaçlar için kullanılması otoriter rejimlerin ortak özelliğidir.........

© Evrensel