En hassas olduğumuz konulardan biridir çocuklarımız. Gözümüzden sakınır, onlara bir şey olmasın diye her türlü fedakârlığı yaparız.

Günlerdir Alican Uludağ’ın, çocuklarının gözyaşları arasında nasıl apar topar, üstelik her çağrıldığında gidip ifade verebilen bir gazetecinin, “yakalanarak” götürülmesini konuşuyoruz. Bırakın Ankara’nın, yargının en iyi gazetecilerinden biri olmasını, bir baba olarak, çocuklarının gözyaşları Alican’ın aklından çıkmış mıdır? Neler hissetmiş, nasıl geçirmiştir o anları…

Alican’ı tanıyan tüm gazeteciler, siyasetçiler, okurlar da bilir ki, o yalan haber, dezenformasyon yapmaz, haberlerinde, paylaşımlarında kimseye hakaret etmez. O halde niye apar topar, üstelik gelip evinden aldıkları halde “Yakalandı” diye götürdüler?

Çünkü O, “saray” adı verilen o koca koca binalarda, adliyelerde neler döndüğünü, hangi davanın hangi düzmecelerle açıldığını yazdı, yazmaya da devam ediyordu. Ne sürekli gelen tehditler, ne hakkında açılan soruşturmalar O’nu gerçekleri yazmaktan alıkoymuştu. Alican özelinde tutuklanan; özgürlüğü, çocuklarının gözyaşları arasında elinden alınan tüm gazetecilerdi, toplumdu, gerçekleri öğrenmenin ısrarla peşinde olanlardı. Bütün bu kesimlere gözdağı içindi Alican’ın tutuklanması…

Bu “operasyon” Alican’ı da gerçeklerde ısrar eden gazetecileri de yıldırmayacak elbette. Nitekim ilk görüşmesinin mesajı da “Alican dik duruyor, gazetecilikte ısrar ediyor” olmuştu. Şunu biliyoruz ki, Alican çıkacak yine her ne pahasına olursa olsun gerçekleri yazmaya devam........

© Evrensel