Avrupa’nın en geniş subasar orman ekosistemi olan İğneada Longoz Ormanları, yanlış politikalar ve iklim değişikliğinin yarattığı kuraklık tehdidiyle karşı karşıya kalıyor. Bartın ve İstanbul Üniversitelerinden bilim insanlarının yaptığı araştırmalar, 1984 yılından 2014 yılına kadar geçen süreçte Erikli Longozu’nun yüzde 16 oranında küçülerek 109 hektar daraldığını, Sakagöl Longozu’ndaki sulak alanların ise ya tümüyle yok olduğunu ya da ağır biçimde bozulduğunu gösteriyor. Topraktaki su seviyesine bağımlı olarak karbondioksiti hapsetmede ve iklim değişikliğine karşı koruma sağlamada kritik rol üstlenen bu özel alanda, saplı meşe ve dişbudak gibi öncü ağaç türleri de her geçen gün azalıyor. Bölgede son 44 yılda ortalama sıcaklıkların 1.8 derece arttığı kaydedilirken, yüksek emisyon senaryolarının devam etmesi halinde yüzyıl sonuna doğru bölgenin yüzde 89’unda yarı-kurak iklim koşullarının hakim olacağı öngörülüyor. Bilim insanları, akarsulardaki su akışına müdahale edilmemesi ve barajlardan ekolojik can suyu salınması yönünde acil uyarılarda bulunuyor.

İklim vaatleri ile nükleer gerçekler karşı karşıya

Küresel iklim değişikliğine karşı karbon yutak alanlarının korunması gerektiği bilimsel verilerle açıkça ortaya konurken, Türkiye bir yandan Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi 31. Taraflar Konferansına (COP31) Antalya’da ev sahipliği yapmaya hazırlanıyor. Zirve kapsamında iklim değişikliği ile mücadele taahhütleri ve elektrikleşme hedefleri dile getirilirken, ulusal enerji politikasında nükleer santraller “temiz ve yenilenebilir enerji” maskesi altında yeniden kurtarıcı bir çözüm gibi sunuluyor. Elektrik arz fazlası tartışmalarına ve nükleer teknolojinin beraberinde........

© Evrensel