“Uluslararası toplum” ve “uluslararası düzen”den söz etmek ve her sıkışmış hissedildiğinde ikisine vurgu yapmak adettendi.

Herhangi ülke içinde zorluklarla karşılaşıldığında “uluslararası toplum”a gönderme yapılır ve hâlâ “Ne der”, “Bu hoş karşılanmaz” denir örneğin. Gerçekte böyle bir toplum yoktur ya da paramparçadır, bir bütün oluşturmaz. Olduğu kadarıyla ise, dünyayı paylaşamıyor ve çatışıyor olsalar da, zaten ekonomik olarak egemen olan tekellerin, emperyalistlerin ideolojik, politik, kültürel vb. hegemonyası altında ve kontrolündedir.

Dolayısıyla beklentiyle ve sanki herhangi yaraya merhem olabilirmiş gibi “uluslararası toplum” denerek boşuna emperyalizmden medet ummak çıkar yol değildir.

“Uluslararası düzen” de böyledir. Bir uluslararası düzen var mıdır? Hem vardır hem yoktur!

Tıpkı tek tek ülkelerin düzenleri gibi. Örneğin Türkiye ya da bir başkasının, örneğin ABD’nin mevcut birer düzenleri şüphesiz vardır. Kapitalist düzenlerdir. Ancak o kadardır ve tanımda bir adım daha atılabilmesi fazlasıyla zordur; düzen demeye bin şahit gerekir denen türden düzenler ya da düzensizliklerdir. Türkiye’de bir anayasa olmasına karşın anayasal düzen bulunduğu ileri sürülemeyecek olmasına benzer biçimde ve “gömleği” birkaç numara büyük olan ABD’de de anayasaya uyum giderek tamamen göstermelik hale gelmektedir. Kapitalizmdir, önünde sonunda uydurulacak bir kitap bulunmaya çalışılmaktadır; ancak kapitalistlerin kendi yazdıkları kitaplara da uymama eğilimleri giderek daha da belirginleşmektedir. Örnekse, Trump kendi partisine oy verecek her yetişkin Amerikalıya 5 bir dolar verileceğini açıklayabilmiş bunu Amerikan düzenine sığdırabileceğini öngörebilmiştir. Bizde fon dolandırıcılığında gidilebilecek yere kadar gidebilmek, vurgunu vurabildiği kadar vurabilmek öngörülebildiği gibi…

“Uluslararası düzen” gerçekte tam bir düzensizliktir. Ve gücü yeten yetenedir. Geçerli ve iri kıyım emperyalist güçler arasında hesaplaşma ve çatışmaların, dolayısıyla zorlukların artışı........

© Evrensel