Yıllar önce izlemiştim. Film İkinci Dünya Savaşı’nda geçiyordu. Bir odada Nazi subayı elinde kadehi, gözleri kapalı Mozart’ın bilmem kaçıncı senfonisini dinliyordu. Yan odadan gelen çığlıkları duymamak için müziğin sesini sonuna kadar açmıştı.

Yan odada saçları kazınmış bir kadına 3 Nazi askeri burada yazmaya utandığımız türlü işkenceler yapıyordu. Sonra ses kesildi. Kadın susmuştu. Nazi subay ayağa kalktı, şapkasını taktı, kıyafetini düzeltti. İki topuğunu sertçe vurarak topuk selamı verdi ve sağ elini avucu yere bakar şekilde havaya kaldırıp, duvardaki resme gururla bakarak bağırdı, heil Hitler.

O gün bu gündür........

© Evrensel