Türk aile yapısı, tarihsel olarak ataerkil bir zemine oturur.
Bu yapı içinde erkeğin yeri her zaman ayrıdır. Öyle ki kimi zaman çocuk yapılmasının temel amacı bile “erkek evlat” sahibi olmaktır. Ailenin gücü, itibarı ve devamı onun üzerinden tanımlanır.

Bu anlayışta abi konumuna gelen kişi adeta dokunulmazdır.
Kimse ona hesap sormaz, sorgulamaz, eleştirmez.

Almanya’da, gurbetçilerin suç oranlarıyla ilgili yapılan bir bilgilendirme toplantısında bir emniyet müdürüyle tanışmıştım. Türk toplumunu yakından tanıyordu ve çok çarpıcı tespitleri vardı. Şöyle demişti:

“Suça karışan gençlerin evlerine gittiğimizde, ilk savunmaya geçenler hep anne ve kardeşler olur. ‘Bizim oğlan yapmaz’, ‘O çok temizdir’, ‘Arkadaşları kandırmıştır’ derler.”

Bir gün dayanamayıp sormuş:
“Peki, bu........

© Enpolitik