Ramazan ayı, yalnızca takvimde işaretlenen bir zaman dilimi değil; insanın kendine, topluma ve inancına yeniden baktığı bir muhasebe mevsimidir.

Ramazan çoğu zaman oruçla anılır. Oysa oruç, bu ayın görünen yüzüdür; asıl dönüşüm iç dünyada başlar. Gün boyu süren açlık ve susuzluk, yalnızca bedeni değil, alışkanlıkları da terbiye eder. İnsan, en temel ihtiyaçlarını erteleyerek iradesini hatırlar. Bu hatırlayış, modern hayatın tüketim merkezli akışına karşı sessiz bir itiraz gibidir.

Hızın, gösterişin ve sürekli sahip olma arzusunun yüceltildiği bir çağda Ramazan, “yavaşla” der. Sofraya oturmadan önce beklemek, ezanı duymadan suya uzanmamak, insanı zamana karşı daha bilinçli kılar. Bu bilinç, sabrın günlük hayattaki karşılığıdır.

Ramazan aynı zamanda toplumsal bir iklim oluşturur. İftar sofraları, paylaşılan ekmek,........

© Elips Haber