Bu sözü bir kez daha, daha yüksek sesle, daha derin bir öfkeyle söylemek istiyorum: Tefecilik onursuz bir meslektir.

Gelir dağılımındaki adaletsizlik ve yoksulluk, tefecilik denilen bu onursuz mesleğin zehirli sarmaşık gibi toplumun bütün hücrelerine yayılmaya çalışıyor. Bakıyorsunuz, bir mahallede, bir sokakta, bir işyerinde, hatta bir ailenin mutfağında bile o sarmaşık kök salmış. Yoksulluk toprağı nemli tutuyor, adaletsizlik güneşi gibi üzerine vuruyor ve o zehirli bitki her geçen gün daha da büyüyor. Kimse fark etmeden, kimse engel olmadan, usul usul, sinsice ilerliyor. Önce bir borçla başlıyor, sonra faizle şişiyor, sonra tehditle, baskıyla, utançla, korkuyla bütün hayatı sarıyor.

Aileler paramparça oluyor.

Bir baba, çocuğunun okul masrafını denkleştiremediği için tefeciye gidiyor. Bir anne, kirasını ödeyemediği için gece yarısı kapıyı çalan o bilinen sesi duyuyor. Karı-koca birbirine düşman oluyor, kardeş kardeşe sırt çeviriyor, evlat babasına “Sen yüzünden bu hale geldik” diye bağırıyor. O masanın etrafında bir zamanlar yemek yenen, gülünen, dertleşilen yerde artık sadece sessizlik, gözyaşı ve kırgınlık var. Aile bağları, tefecinin faiz defterindeki rakamlar kadar soğuk ve acımasız bir şekilde kopuyor.

İntiharlar ve kanlı hesaplaşmalara neden olan bu vampir meslek, daha çok acı ve gözyaşına beden olmadan toplum olarak afaroz edilmeli.

Evet, vampir. Çünkü kan emiyor. İnsanların emeğini, umudunu, onurunu, gelecekteki günlerini emiyor. Geceleri........

© Elips Haber