Siyaset, bu ülkede yaşanan bunca çaresizliğe ve derin yoksulluğa karşı duyarsız, kör, sağır ve dilsiz olmuş durumda.

Eskiden siyasetçiler, “halkın adamı” görüntüsünü vermek için en azından zaman zaman yoksulların sofrasına otururdu. Fotoğraf çekilir, “biz de sizin gibiyiz” denirdi, o sofra bir süre idare ederdi. Şimdiyse buna bile ihtiyaç kalmamış. Artık sürekli zengin sofralarında, lüks restoranlarda, yatlarda, kapalı kapılar ardındaki davetlerde fotoğraf veriliyor. Gülüşmeler, kadehler, pahalı takımlar, pahalı saatler… Ve bu görüntüler, yoksulluğun en dibini yaşayan milyonların gözüne sokuluyor. Siyasetin ve siyasetçilerin bu toplumdan kopuşunun en net, en çıplak tarifi işte budur.

Siyaset, bu ülkede yaşanan bunca çaresizliğe ve derin yoksulluğa karşı duyarsız, kör, sağır ve dilsiz olmuş durumda. Bağıra bağıra yaşanan bir yoksulluk var. İnsanlar çalışıyor, yine de yetiştiremiyor. Çocuklar okula aç gidiyor, emekliler ilaçlarını yarıya indiriyor, kira ödemek için borç üstüne borç alınıyor. Bu yoksulluk, son yirmi yılda büyüyen, şişen, görkemli hale getirilen zenginliğin kıskacında adeta görünmez kılınıyor. Sanki o lüks yaşamlar gerçek, geri kalan her şey ise sadece “geçici bir sıkıntı”, “idare edilecek bir mesele” gibi sunuluyor.........

© Elips Haber