Oscar sarietarako lehian dauden bi pelikularekin nator gaurkoan; 'Hamnet' eta 'Train Dreams'. Biek dute galera bat ardatz, biek dute kontaera poetikoa, batez ere 'Train Dreams'- ... ek. Bereziki poztu nintzen azken pelikula hau izendatu zutenean, maisulan txiki horri ikusgarritasuna emango baitio. Sotilagoa eta apaindura gutxiagokoa da 'Train Dreams': basoa, natura, trenbidearen eta bizitzaren arteko metafora, protagonistek trukatzen dituzten hitz urriak… Joel Edgertonek gorpuzten duen Robert Grainier bakartiaren atzetik goaz filmean zehar, basorik baso, berarekin gurutzatzen diren langile alderrai apalak ezagutuz, lur basati baten sabelean eta izateko modu soil batean barneratuz, Walt Whitmanen oihartzunak gogoan. 'Hamnet'-en kasuan ere badira antzeko ezaugarriak, nahiz darion sentikortasunak babes oparoagoa izan, musikaren eta antzerkiaren bidez. Zaila da amaierako sekuentzia luzetik begiak kentzea eta gure aurrean gertatzen ari den eraldaketa katartikoaren aurrean soraio geratzea.

Basoa, heriotza eta dolua uztartzen dituzte bi filmek. Eta funtsera jotzen dute: bikote-harremanak, gurasotasunaren ertzak, bestea den bezalakoa onartzea, naturarekin dugun harremana, bizitzak halabeharretik duena… Gaur egun ditugun milaka konplikazio eta korapilo hutsal alde batera utzita. Ederrak, hunkigarriak eta gogorrak dira bi filmak. Egiazkotasunaren eta sormenaren arteko zubi-lanak egiten dituen ispilu eraldatzaile bat jartzen digute begien aurrean. Izan ala ez izan, itxurakerien gainetik; horra hor auzia. Mundua errotik irten baino lehen.

Límite de sesiones alcanzadas

El acceso al contenido Premium está abierto por cortesía del establecimiento donde te encuentras, pero ahora mismo hay demasiados usuarios conectados a las vez.

Por favor, inténtalo pasados unos minutos.

Al iniciar sesión desde un dispositivo distinto, por seguridad, se cerró la última sesión en este.

Para continuar disfrutando de su suscripción digital, inicie sesión en este dispositivo.

¿Tienes una suscripción? Inicia sesión

© El Diario Vasco