Hari naizela
«Ariman sinesten dut, baina oraingoz horrek ez dit batere eragin». Charles Simic poetaren hitzak dira. Eragin horren frogak bilatzen nabil aspalditik, eta topatu ditudala ... uste dut. Gero eta konbentzituago nago giza arimaren benetako forma frontoi batena dela, izan bi paretakoa nahiz bakarrekoa. Itzultzeko egina dago, gainera datorkiguna kanporatzeko eta desterratzeko. Hain dira argiak ebidentziak eta talde erlijiosoen baitan izandako Harriformak… Senez erreakzionatzen dugu iritzien, txioen eta abarren aurrean, eskuz edo klik bidez, eta gure arimak horien guztien kolpea bilatzen du, talka egin arte puzten da.
Kosta egiten zaigu pilotaren kolpea beti gugana zuzen ez datorrela ulertzea. Frontoi itxurako gure arimak larruaren eta harriaren arteko dialektika bilatzen du itsu-itsuan, ez daki isiltzen, ez daki iragazkorra edo biguna izaten. Kalakaren botiboleo betean galtzen gara, pilotaren materialaz edo artekariez ezer jakin nahi gabe. Eta geure buruaz, geure iritzi eta ikuspegiez ezin ziurrago itzultzen dugu kolpea, geure arimaren zurruntasunak hala eskatuta.
Horrenbeste harrikada eta zarata harritsuren artean, arimaren forma aldatzeko ikastaro batean eman dut izena. Harrizkoa izatetik harizkoa izatera pasatuko omen da: moldaerrazagoa, abegikorragoa, ulerkorragoa, lasaiagoa. Harriak urratua egiten duen lekuan, urratu hori josteko balioko du hariak. Horrelako zerbait esan digu irakasleak. Eta sentitzen hasiak gara pilotak irrist egiten duela gure arima biguntzen hasian, estasian igerian gabiltzala bular estiloan.
Límite de sesiones alcanzadas
El acceso al contenido Premium está abierto por cortesía del establecimiento donde te encuentras, pero ahora mismo hay demasiados usuarios conectados a las vez.
Por favor, inténtalo pasados unos minutos.
Al iniciar sesión desde un dispositivo distinto, por seguridad, se cerró la última sesión en este.
Para continuar disfrutando de su suscripción digital, inicie sesión en este dispositivo.
¿Tienes una suscripción? Inicia sesión
