Loş ışıklandırılmış döner platformlu bir sahne.

Sahnede iri yarı devasa görünümlü bir adam ve onun ardı sıra yürüyen orta boylu, ufak cüsseli arkadaşı.

Fonda hüzünlü bir şarkı çalıyor:

”Uyanıp göremedik,

Bir telaş bir delilik.

Bu gidiş hızlı duramadılar

Geçiyor vay vay vay ömrümüz

Yine geçiyor

Geçiyor gülemeden, sonunu göremeden

Bi çıkış lazım, bulamadılar

Geçiyor vay vay vay ömrümüz

Yine geçiyor

Ömrümüz yine geçiyor vay vay vay

Ömrümüz yine geçiyor

Bir hayâl kovaladım gönlümü oyaladım

Ne vakit kalmış, bilemediler.

Geçiyor vay vay vay ömrümüz

Yine geçiyor…”

Sözü, müziği ve düzenlemesi Ari Barokas’a ait olan ”Ömrümüz Yine Geçiyor”, sahnede yeni başlayan bu oyunun kısa ve dokunaklı bir özeti adetâ.

İzmir Devlet Tiyatrosu’nun kapalı gişe oynayan oyunu ”Fareler ve İnsanlar” dünya klasikleri arasına girmiş ”John Steinbeck” romanından sahneye uyarlanmış çok etkileyici bir eser.

Yönetmen koltuğunda başarılı oyun yönetmenlerimizden ”Gökhan Kocaoğlu” var.

Zaman sarmalında dönüp duran ve aslında tekrar eden bir hikâyeyi anlatan ve bir o kadar da gerçekçi olan harika bir dekor tasarımı var sahnede. Oyunun gerektirdiği tüm unsurları sahneye ustalıkla taşıyan dekor tasarımcısı ”Hasan Yavuz”.

Dekorun kenarındaki gölde yüzünü yıkayan bu iki hayâl yolcusunun görüntüsü o kadar gerçek ki, sahneye uzansak elimizle dokunuvereckmişiz hissi yaratıyor izlerken.

Oyuncuların işçi tulumu kostümü de bir o kadar hayatın içinden.

Bir fabrika işçisi ya da mevsimlik çiftlik çalışanı nasıl ve ne renk kostüm giyerse, bire bir aynı şekilde uygulanmış.

Kostümlerin tasarımı ”Medina Yavuz Almaç” imzası taşıyor.

Büyük buhran zamanı, mevsimlik işçi olmak için çiftlik çiftlik gezen ve o günün yevmiyesini kazanabilmek için çalışan iki yakın arkadaş ”George” ve ”Lennie”.

İri cüssesi ile soyadı tam bir tezat içerisindeki ”Lennie Small” aslında küçük bir çocuk zekâsına sahip biri.

Onunla birlikte ortak bir hayâl kurarak, ve ”Lennie”yi her dâim hayatın kötülüklerinden koruyarak bu........

© Ek Dergi