Nöbet: Toplumsal eleştirel taşlama içeren bir beden-korku filmi
Prömiyerlerini önde gelen uluslararası festivallerde yapmış yılın dikkate değer filmleri birbiri ardına vizyona girmeye halen devam ediyor. Geçen haftalarda sinemalarda gösterilen Kefaret (Atonement) (*), Devrinin Adamı (Notre salut) ve Primetime’ın (**) ortak bir noktası gerçek vakaları, gerçek kişileri çıkış noktası olarak almalarıydı. Ay sonunda vizyona giren En Sevdiğim (El ser querido) ise tamamen kurmaca bir öykü perdeye getiriyor, aynı hafta gösterime giren Nöbet (Sanguine) de fantastik sinema mecrasından.
Prömiyerini Cannes Film Festivali’nin gece yarısı gösteriminde yaptıktan sonra fantastik sinemanın mabedi Sitges Festivali’nde en büyük ödül olan En İyi Fantastik Film ödülünü kazanan -ve ABD’de en azından şimdilik yalnızca festival mecrasında izleyici karşısına çıkmış iken Fransa ile eş zamanlı olarak ülkemizde vizyona giren- Fransız-Belçika yapımı Nöbet (Sanguine) bir “body-horror” (beden-korku) filmi, yani en önde gelen örnekleri David Cronenberg sinemasından çıktığı üzere, insan bedeninin grotesk biçimlerde dönüşüme uğramasına, tahrip olmasına ve benzerlerine ilişkin görsel sunumlar perdeye getiren filmlerden.
Marion Le Coroller’in Thomas Pujol ile ortaklaşa yazdığı senaryodan ilk uzun metraj filmi olarak çektiği Nöbet bir hamburgercideki kasiyerin kendini beğenmiş bir müşterinin menüde olmayan bir sipariş verme ısrarını hızlıca savuşturması için müdürü tarafından sıkıştırılınca söz konusu müşteriye saldırmakla başlayarak ortalığı kan gölüne çevirdiği kara komedi ambiyanslı bir sahneyle açılıyor. Filmin konusuyla bağlantısı daha sonra belli olacak olan bu açılış sahnesinin ardından bir hastanenin acil servisinde stajyer olarak çalışmaya başlayan Margot’nun başına gelenleri -açılış sahnesinden farklı olarak, uzun süre devreye mizahi bir anlatım girmeden- izliyoruz.........
