çığlık ve kefen senindir

karanlık kuşak bizden bir künhüne

gülünç ayıklığa sarmaşıklar

uluyarak zatından.

uzuvları dökülür ve şiddet bize bir edimdi

karşılarına oğulları dikildiğinde sahibi egemen

ağmaya bilmemdir

istekle çarpışır şiddetin öznesi

bütünde temsili mülkün daha

düşen mecaza göstererek kendini

anlaşılır olanda tutulmuş gizli münkir

ve yazgısında akacak olan leş bir yarıktan

ordusunda failin

örselendiğinde talihi

kıpırdıyorsun mahşer-i dokuda

yüzün yüklü korkuluk kıblesi

kuklasında avare bağlar sonrasında çağrılan

gövdesi ikiz kere öpülüp de belirsizleşiyor

Resim: Mehmet Güleryüz

© Ek Dergi