“Yol, bulutlaşır;

varlık, yer değiştirdikçe

kendine döner.” (s. 28)

Günümüz şairlerinden Nihat Özdal’ın son şiir kitabı Bulut / Haiku, Haziran 2026’da Lando Yayınları tarafından yayımlandı. Seksen dört sayfalık kitap, Özdal’ın çektiği fotoğraflardan ve kaleme aldığı haiku biçimindeki şiirlerden oluşuyor. Kitabın inşa sürecine dair şairin sebeb-i telif niteliğindeki ifadeleri arka kapakta yer alıyor.

Tematik bütünlük arz eden Bulut / Haiku kitabında yer alan fotoğraflar ile şiirler birbiriyle uyum içerisinde sıralanıyor. Şiirlerin oluşum aşaması şu şekilde gösterilebilir: Birey olarak şair önce doğayı-bulutları izliyor, edindiği görüntü fotoğrafa ve görüntünün hissettirdiği duygu haiku biçimine dönüşüyor. Şair-doğa ilişkisi hissetme temelinde fotoğraf ve haikuyu ortaya çıkarıyor. Şiir-görsel ilişkisi açısından fotoğraflara yer verilmesi Nihat Özdal’ın poetikasında özel bir yere sahip. Daha önce yayımlanan Koordinatlar kitabında yeryüzünün farklı bölgelerine ait koordinat bilgisi okuyucunun dijital haritaya aktarıp ilgili yeri görebileceği şekilde şiirin başlığını oluşturuyordu. Bu noktada son kitapta yer alan fotoğraflar da tıpkı dijital koordinatlar gibi okuyucuyu şiiri-fotoğrafı ortaya çıkaran o anın içine çekiyor. Bu yönüyle şair-şiir-okuyucu üçgeninde etkileşimli bir kitap yazılıyor. Okuyucu, metni alımlama rolünden çıkarılıp (ya da alımlamayla yetinilmeyip) deneyimleme aşamasına taşınıyor. Kitaptaki bir fotoğrafa baktığınızda hissedilen duygu, şairin hissettiğiyle ortaklaşabiliyor ya da ayrışabiliyor. Bu da insanın öznel algısının farklılığı ve şiirin çokanlamlı/çağrışımlı olmasından kaynaklanıyor. Şiir, çağrışıma açık kılındıkça okuyucuların yaşamıyla kesişiyor.

Nihat Özdal, Bulut / Haiku kitabında poetikasında önemli bir yeri olan sembollerden yararlanıyor. Sembol, sözcüklerin birbiriyle bağdaştırılmasının sonucunda........

© Ek Dergi