Ayşe Turkay Yiğit yazdı: Ülke Ekmek Kokuyor
Canlı Yayın Tekrarları
Popüler Kültür Tiyatro Sinema Müzik
Ayşe Turkay Yiğit yazdı: Ülke Ekmek Kokuyor
AY Ayşe Turkay Yiğit · 11 Kasım 2026 • 5 Dakika 59 Saniye · 0 yorum
Oysa her şey ne güzel başlamıştı. Altımda şirketin arabası, cebimde harcırahım, aydan aya yatan maaşım ve ben Anadolu’yu geziyorduk bucak bucak. Havalı dursun diye bucak bucak diyorum yoksa benim iş şehir merkezlerinde. Dönüp cümleme bakıyorum. Çok şık. Bu pandemi benden yazar çıkarırsa hiç şaşırmam vallahi. Gerçi yazarlıkta para yok. Benim önce nafakamı kazanmam gerek. İşsizim ve kör olası COVID-19 yüzünden bir yıldır annem ve babamla evde ekmek yapıyorum. Tam buğdaylısı yarım buğdaylısı çeşit çeşit.
Şu an karantinamızın sekizinci günü. Annemin gittiği kuaför covit olmuş. Kimlerle temasın vardı diye sorduklarında annemi de söylemiş. Annem yıllardır kaşını bıyığını almaz Allah böyle münasip görmüş tövbe onun verdiğini ben nasıl değiştireyim diyerek. Son zamanlarda ne olduysa fikri değişti. Değişmiş daha doğrusu. Şimdi annemin bıyığıyla ilgili bilgim ablamdan dolayı. Yoksa bu detayları nasıl bileyim. Gerçi bir yıldır evde daha fazlasını öğrenmiş oldum ama burada mesele annemin güzellik sırları değil. Ablam da değil. Konumuz mesleki kariyerim.
İşe kendimi anlatmakla başlayayım. Anlatmayıp gösterme şansım yok üzgünüm. Şansım mı demeliyim bilgim mi emin değilim ama tahkiye yolunu tercih ediyorum. Bendeniz felsefe bölümünü bitirip üzerine sosyal antropoloji yüksek lisansı yaptım. Türkiye’de çaldığım her kapıyı kapatan iki bölüme ait diplomam var. Bunu böyle olacağını az çok biliyordum bilmesine de işte.
Filozofluk bu devirde yapılacak iş değil. Karısını üç çocuğuyla evde bırakıp hergün it ayağı yemiş gibi sokak sokak dolaşıp milleti darlayan Sokrates’in işi kolaydı. Sokrates bugün yaşasa o kılıkta evlenemez mecbur markette kasiyerlik falan yapardı. Müşterilerle laklak yapıp işten atılmazsa tabii.
Felsefeye nasıl girdiğime gelince kız meselesi. Artık olmayan şehla gözlü, kehribar saçlı, elmacık kemikleri belli, çenesi gamzeli 1.65 boylarında bir kız. Yanlış olmasın, ölmedi. Neyse bu bölümü de yazarım belki bir gün. Evde yaptığım iki şeyden biri ekmek yapmak biri yazı yazmak çünkü. Bu gidişle de evden çıkamayacağız gibi. Sokakta yürürken pat diye düşüp ölüyor insanlar. Sonumuz ne olacak bilmiyorum.
Okul bitince Sokrates olamadım ama Reno Müşteri Memnuniyeti Departmanında antropolog olarak işe başladım. Hem lisans hem yüksek lisans diplomamın motorlu taşıtlar sektöründe nasıl yer bulduğunu hemen anlatıyorum. (Bu hikâyede gösterme-anlat tekniği kullanılmıştır.) Ne güzel parantez içi oldu be. Yazarlık kibri loading…
Aslında araştırma şirketlerinden hizmet satın alıyorlarmış bu iş için. Sonra bir gün neden bu kadar para veriyoruz şirketlere, kendimiz istihdam edelim demişler. Daha doğrusu işe alınmama vesile olan vizyoner direktörüm Sadık Abi demiş. O zamanlar Sadık Bey’di tabii. Malinowski Araştırma ismiyle bir şirketi var benim tez hocamın. Hizmeti onlardan alıyorlarmış. Benim hocaya demişler ki artık seninle çalışmayacağız ama bize bir antropolog ver. Tekrar ediyorum. Reno bizim hocadan antropolog istiyor. Bu cümleyi bir yerde okusam........
