Şirketlerin finansmana erişimde yaşadığı güçlükler ve yüksek faiz oranları nedeniyle konkordato başvuruları 2025 yılı sonunda zirveye ulaşmıştı.

Buna karşılık, reel sektörün yaşadığı finansal sıkıntılar daha da derinleşmesine rağmen 2026 yılında konkordato başvurularının yaklaşık P oranında azalarak son yılların en düşük seviyesine gerilemesi dikkat çekiyor. Bu çelişkili tablo, konkordato sisteminin işleyişinde yaşanan yapısal sorunları yeniden gündeme taşıyor. Süreci tıkayan ve çözüm bekleyen üç temel sorun öne çıkıyor.

Uzun yıllardır konkordato süreçlerini takip ediyor, aynı zamanda mahkemeler tarafından görevlendirilen konkordato komiseri olarak görev yapıyorum.

Daha önce de birçok kez ifade ettiğim üzere, konkordato başvurularında makul güvence raporunun istenmesinin sürece somut bir katkısı bulunmamaktadır. Üç-beş gün içinde hazırlanan bu raporlar, çoğu zaman iki-üç ay öncesine ait mali tablolar ve finansal projeksiyonlar esas alınarak düzenlenmektedir.

Oysa geçici mühlet kararı verildikten sonra şirketin mali verileri ve projeksiyonları komiser heyeti tarafından yeniden değerlendirilmekte, çoğu zaman ilk üç ay içinde önemli revizyonlar yapılmaktadır. Bu nedenle başvuru sırasında sunulan makul güvence raporları çok kısa sürede işlevini yitirmektedir.

1. Makul güvence raporu başvuruları çıkmaza soktu, maliyetleri artırdı

Konkordato sürecinin en kritik aşamalarından biri, başvuru belgelerinin eksiksiz ve doğru hazırlanmasıdır. Bunların başında gelen makul güvence raporu, konkordato projesinin başarı ihtimalini değerlendiren ve bağımsız denetim kuruluşlarınca hazırlanması gereken önemli bir belgedir.

Ancak uygulamada bazı bağımsız denetim kuruluşlarının bu raporları kısa sürede ve gerekli özeni göstermeden hazırladığının tespit edilmesi üzerine, bu kuruluşların bağlı bulunduğu Kamu Gözetimi, Muhasebe ve Denetim Standartları Kurumu (KGK) tarafından ciddi yaptırımlar uygulanmıştır. Bazı kuruluşlara yüksek tutarlı idari para cezaları verilmiş, bazılarının ise faaliyetleri........

© Dünya