Son yıllarda dünya vergi gündeminin en tartışmalı başlıklarından biri, aşırı yüksek net servete sahip bireylerin vergilendirilmesi. Artan gelir ve servet eşitsizliği, savunma ve sosyal harcamalardaki yükseliş, kamu bütçeleri üzerindeki baskıyı her geçen gün artırıyor. Bu tablo karşısında hükümetler yeni gelir kaynakları ararken, gözler giderek daha fazla “süper zenginlere” çevriliyor.

Nitekim Avrupa Parlamentosu’nun Vergi Konuları Alt Komitesi (FISC), 11 Aralık 2025’te bu konuyu merkezine alan bir kamu oturumu düzenledi*. Tartışma yalnızca Avrupa’yla sınırlı değil; OECD, IMF ve G20 gibi küresel platformlarda da benzer sorular masada: Vergi sistemleri gerçekten adil mi?

Avrupa ülkelerinin çoğunda kişisel gelir vergileri hâlihazırda artan oranlı. Yani daha çok kazanan, daha yüksek oranda vergi ödüyor. Ancak pratikte bu sistemin etkisi son yıllarda zayıfladı. En üst gelir dilimlerine uygulanan oranlar düşerken, sermaye gelirleri -temettüler ve sermaye kazançları-çoğu ülkede emek gelirlerine kıyasla daha avantajlı şekilde vergilendiriliyor.

Bu tercih genellikle “yatırımı teşvik etmek” ve “sermayenin hareketliliğini” dikkate almakla gerekçelendiriliyor. Ancak sonuç olarak aynı ekonomik güce sahip kişiler arasında dahi ciddi vergi farkları oluşabiliyor. Bu durum hem yatay eşitliği (benzer durumda olanların benzer vergilenmesi) hem de dikey eşitliği (daha güçlü olanın daha fazla katkı yapması) zedeliyor.

Bu nedenle tartışma artık yalnızca “geliri nasıl vergilendirelim?” sorusuyla sınırlı değil. Servetin........

© Dünya