menu_open Columnists
We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close

Türkiye’nin farklı konut politikalarına olan ihtiyacı

106 0
30.10.2026

Geçtiğimiz hafta Marmara Belediyeler Birliği ve Glasgow Üniversitesi’nde akademik faali­yetlerini yürüten Özge Subaşı’nın ortak daveti ile “Konut Ödenebilirliği ve Konut Hakkı Atölyesi”­ne katıldım. İstanbul'daki konut ödenebilirliğin­den kiralık konut piyasasına, farklı gelir grupları­nın yaşadığı sorunlardan mekansal eşitsizliklere ve boş konutlara kadar oldukça geniş bir tartışma alanı vardı. Boş konut tartışması önemliydi. Zira, bir konutun boş olması ile sahibinin içinde yaşa­ması veya uzun dönem kiraya verilmesi aynı eko­nomik sonucu yaratmıyor.

Buna farklı gelir grup­larının konuta erişim imkanlarını ve İstanbul'un kendi içindeki büyük farklılıkları da eklediğimiz­de, bütün konutları aynı politika çerçevesinde de­ğerlendirmenin ne kadar doğru olduğu sorusu or­taya çıkıyor. Bir ailenin yaşadığı tek konut ile yatı­rım amacıyla alınan üçüncü veya dördüncü konut aynı değil. Uzun dönem kiraya verilen konutla yı­lın büyük bölümünde boş duran ikinci konut da aynı değil. İstanbul'daki bir konut ile Antalya ve­ya Muğla'da turizm ve ikinci konut talebinin yo­ğunlaştığı bir bölgedeki konutun piyasa içindeki işlevi de farklı.

Tek bir konut piyasası yok

İstanbul'da orta gelirli bir hane konut almak is­tediğinde gerekli özkaynağı oluşturmakta zorla­nıyor, kredi kullandığında aylık ödeme kapasitesi yetmiyor, kirada kaldığında ise gelirinin giderek daha büyük bölümünü konuta ayırmak zorunda kalıyor. Antalya veya Muğla'nın bazı bölgelerin­de denklem değişiyor. Yerleşik nüfusun barınma talebi, ikinci konut, yabancı talebi, turizm ve kı­sa süreli kiralama aynı stok üzerinde karşı karşı­ya geliyor.........

© Dünya