İş insanlarımız ve ekonomi yorum­cularımız zaman zaman ülkemizde yaşanan sanayisiz­leşme sürecine ka­muoyunun dikka­tini çekmeye ça­lışıyorlar. Hatta bazıları, iktisadi ge­lişmeyle yaşanması beklenen bu sürecin ülke­mizde olması gerekenden daha erken başladığını id­dia etmektedir.

Kalkınma ekonomisi literatürüne gö­re, kişi başına gelir üzerin­den sanayisizleşmedeki eşiğin 25.000-30.000 dolar olduğu ifade edilmektedir. Eğer bir ekonomideki ki­şi başına gelir bu düzeyin altındayken sanayisizleş­me süreci başlıyorsa, bu­na “erken sanayisizleşme” deniliyor.

Aslında kişi başına geli­rin referans alınması, eko­nominin yapısına yönelik basit bir göstergedir. Ger­çek neden ise ekonomide­ki sermaye birikiminin se­viyesi konusunda da basit bir gösterge olmasıdır.

Sermaye birikimi ve kişi başına gelir ilişkisi

Kişi başına gelir ile ser­maye birikimi seviyesi ko­nusunda, kısmen el yor­damıyla bir fikir oluştu­rulmaya çalışılmaktadır. Sermaye birikimini opti­mum seviyeye çıkarmış bir ekonomi için, sermayeden beklenen getirinin yüksek tutulması amacıyla serma­ye birikiminin daha düşük olduğu sektörlere yönel­mek gerekiyor.

En azından iktisat bilimi buna işaret ediyor. Ancak içinde bu­lunduğumuz çağın kısıtla­rı, geçmişte olmadığından çok daha fazla. Küreselleş­me ve teknolojik gelişmey­le birlikte teknolojiye eri­şim kolaylıkları, ülkelerin sermaye birikiminin geç­mişteki kurumsal yapıla­rın dikte ettiği seviyelerin çok altında optimuma gel­mesine yol açıyor. Eskiden finansmana erişimde ya­şanan zorluklar, sanayide ulaşılması arzulanan ser­maye birikim seviyelerini yukarılara çıkarmaktay­dı.

Oysa bugünkü ekono­mik koşullar, bu seviyenin düşmesine ve........

© Dünya