Bir ülkenin gerçek gücü alışveriş merkez­lerinin büyüklüğüyle, konut fiyatlarıy­la ya da tüketim rekorlarıyla ölçülmez. Ger­çek güç; çalışan fabrikalarıyla, geliştirdiği teknolojiyle, yetiştirdiği nitelikli insanlarla ve dünyaya sattığı katma değerli ürünlerle ölçülür.

Türkiye ise yıllardır sanayileşme­nin öneminden söz ediyor fakat sanayicinin hangi koşullar altında üretmeye çalıştığını yeterince konuşmuyor. İSO seçimleri yak­laştıkça sanayideki problemler daha sık ko­nuşulur hale geldi. Yeniden aday olmayaca­ğını açıklayan Başkan Sn.Erdal Bahçıvan, konunun önemini belki de ilk kez bu kadar keskin ifade etti, kendisine teşekkür ediyo­rum.

İSO Türkiye İmalat PMI, temmuz ayında 47,7 seviyesinde kaldı. Endekste 50’nin al­tındaki değerler sektörde daralmaya işaret ediyor. Üretim ikinci ay üst üste azalırken yeni siparişlerde, istihdamda, satın alma fa­aliyetlerinde ve stoklarda da gerileme yaşan­dı. TÜİK verilerine göre sanayi üretimi ma­yıs ayında geçen yılın aynı dönemine kıyasla yüzde 1,4 düştü. Bunlar geçici bir aylık dalga­lanma olarak görülemez. Karşımızda talebin zayıfladığı, maliyetlerin yükseldiği ve üre­ticinin geleceğe güveninin aşındığı bir tablo bulunmaktadır.

Fabrikalar susarsa Türkiye konuşamaz

Sanayici bugün yüksek faiz, pahalı enerji, ağır vergi yükü, artan işçilik maliyetleri, fi­nansmana erişim güçlüğü ve sürekli değişen mevzuat arasında sıkışmış durumda.........

© Dünya