Bir dönem Koç Holding tarafından or­taya atılan “Meslek lisesi memleket meselesi” sloganı, ilk duyulduğunda bir­çok kişi için bir sosyal sorumluluk kam­panyasının parçası gibi algılanmıştı. Oy­sa aradan geçen yıllar, bu cümlenin bir sloganın ötesinde, Türkiye’nin ekono­mik geleceğine dair ne kadar önemli bir uyarı niteliği taşıdığını gösterdi. Bugün gelinen noktada bu ifade, artık bir tercih değil, bir zorunluluğun özeti.

Türkiye uzun yıllardır aynı ikilemin için­de sıkışmış durumda: Bir yanda üniver­site mezunu işsizler ordusu, diğer yanda nitelikli ara eleman bulamakta zorlanan sanayi. Bu çelişki, bir şeylerin sorgulan­masını gerektiriyor. Çünkü mesele yal­nızca diplomaların sayısı değil, o diplo­maların üretimle, teknolojiyle ve gerçek hayatla kurduğu bağın gücüdür.

Sanayiciyle konuştuğunuzda benzer bir tabloyla karşılaşırsınız. Makine var, si­pariş var, pazar var ama o makineyi kul­lanacak, o üretimi sürdürecek yetişmiş insan sayısı giderek azalıyor. Bu boşluk, zamanla üretim kapasitesini sınırlayan görünmez bir duvara dönüşüyor. Ekono­mik büyümenin önündeki en kritik en­gellerden biri de tam olarak burada orta­ya çıkıyor.

Meslek liseleri tam da bu noktada........

© Dünya