2026 yılına girer­ken finans piya­salarının üzerinde büyük ölçüde uz­laştığı bir senaryo vardı: Enflasyon ya­vaşlayacak, merkez bankaları üzerinde­ki baskı azalacak ve dünya yeniden fa­iz indirimlerini ko­nuşmaya başlaya­caktı.

Takvim eylül ayını gösterdi­ğinde ise karşımızda bambaş­ka bir tablo var.

Amerikan Merkez Bankası Fed, 16 Eylül’deki toplantısın­da politika faizini 25 baz puan artırarak yüzde 3,75–4,00 ara­lığına çıkardı. Üstelik bu karar, üç yılı aşkın sürenin ardından gelen ilk faiz artırımı oldu.

Bence asıl önemli olan 25 baz puanlık artışın kendisi de­ğil. Önemli olan, dünyanın bir­kaç ay içinde nasıl olup da faiz indirimini tartışırken yeniden faiz artırımını konuşur hale geldiği.

Çünkü bu değişim bize kü­resel ekonominin yeni gerçeği hakkında önemli bir şey söy­lüyor:

Enflasyonla mücadele he­nüz kazanılmış değil.

Hesapları bozan enerji oldu

Merkez bankalarının son birkaç yıldaki en büyük bek­lentisi enflasyonun kademe­li olarak yüzde 2 hedefine yak­laşmasıydı. Ancak ekonomi bazen merkez bankalarının modellerine göre hareket et­miyor.

Jeopolitik gelişmeler enerji fiyatlarını yeniden dünya eko­nomisinin merkezine taşıdı. Petrol fiyatlarının 100 doların üzerine çıkması yalnızca ben­zin istasyonlarındaki rakam­ların değişmesi anlamına gel­miyor.Petrol aynı zamanda taşımacılık demek. Gübre de­mek. Plastik demek. Havayolu demek. Kimya sanayisi demek. Üretim maliyeti demek.

Dolayısıyla petrol fiyatında­ki kalıcı yükseliş, ekonominin hemen her noktasına yayılan yeni bir maliyet dalgası yara­tıyor.

Nitekim Fed de son açıkla­masında enflasyonun hâlâ yüksek olduğunu açık biçimde vurguladı. Yeni ekonomik pro­jeksiyonlarda 2026 yılı PCE enflasyon beklentisi yüzde 3,7 seviyesine yükselirken, politi­ka yapıcıların medyan tahmini yıl bitmeden bir faiz artırımına daha işaret ediyor. Bu nedenle bugün yaşadığımız........

© Dünya