Bir zamanlar insan, ihtiyaçlarını karşıladığında mutlu olurdu. Karnı doyduğunda, başını sokacak bir evi olduğunda, ailesiyle aynı sofrada oturabildiğinde, sevdikleriyle sağlıklı ve huzurlu bir hayat sürdüğünde kendisini zengin hissederdi. Bugün ise başka bir çağın içerisindeyiz: Arzu çağının.

Artık yalnızca ihtiyacımız olanı istemiyoruz. Daha güzelini, daha yenisini, daha büyüğünü, daha pahalısını, daha gösterişlisini istiyoruz. Sahip olduğumuz şey bize yetmiyor; çünkü gözümüz sürekli bir sonraki ürüne, bir sonraki deneyime, bir sonraki yaşam biçimine çevriliyor.

İşte sorun da burada başlıyor.

Çünkü modern tüketim kültürü bize yalnızca ürün satmıyor; duygu, statü, güzellik, başarı ve mutluluk satıyor.

Reklamlara bakıyoruz, kusursuz bir ev, kusursuz bir mutfak, kusursuz bir otomobil, kusursuz bir aile... Her şey ışıl ışıl. İnsanlar gülümsüyor, hayat adeta bir masal gibi sunuluyor. İnsanlara telkin edilen açıktır: “Sen de buna sahip olabilirsin.”

İşte bu cümle, tüketim çağının en güçlü dürtülerinden biridir.

“Sen de yapabilirsin.”

“Sen de böyle görünebilirsin.”

“Senin de hayatın böyle olabilir.”

Halbuki çoğu zaman değişen hayat değil, yalnızca algımızdır.

Reklamcılık adeta ustaca hazırlanmış bir illüzyon gösterisine dönüşmüş. Ürün, olduğundan daha güzel gösterilir; mekân olduğundan daha kusursuz görünür; insanlar olduğundan daha mutlu sunulur. Kamera açıları, ışıklar, renkler, müzikler ve........

© Doğruhaber