MÜSLÜMANLARIN TARİHİNDE DEVLET OLGUSU VE HAYATA YANSIMALARI
Müslümanların Tarihinde devlet olgusu ve hayata yansımaları Mekke’de Akabe Biatlarıyla birlikte başlayan bir süreç içinde gelişti. Resul-i Ekrem’in önderliğindeki Medine halkı siyasi örgütlenmenin bütün fonksiyonlarına sahip bir yapılanma ortaya koymuştur. Hz. Peygamber’in (s. a. v) Medine’de temellerini attığı İslam Devleti teori ile pratiği, siyasi ideal ile siyasi gerçekliği birleştiren, nübüvvet esasları üzere inşa edilmiş, tevhide dayalı yeni bir varlık ve alem tasavvurunun ürünü olan bir devlettir. Yirmi üç sene gibi kısa bir zaman zarfında cahiliyenin kökünü kurutup muazzam bir inkılap gerçekleştirmiştir. Peygamber, milli sınırları olan, bir tek ferdinin dünyaya bedel kılındığı, belli bir ırkın üstünlüğünün esas alındığı ulus bir devlet kurmamıştır. Dostlarından kızıl saçlı Suheyb-i Rumi, siyah tenli Bilal-i Habeşi, Selman-i Farisi ve Kürt kökenli Caban el- Kurdi'lerin bulunduğu bir devlette üstünlük ırkta değil takvada aranmıştır. Onun davası evrensel olduğu için belli bir bölge ve coğrafyayla sınırlandırılamazdı.
Enbiyâ Suresi'nin 107. Ayeti iddiamızı ispatlamaktadır. "Ve seni ancak âlemlere rahmet olarak gönderdik" ifadesinin bir anlamı ve kapsamı vardır: Hz. Muhammed’in peygamber olarak gönderilişinin yegâne ve temel amacının insanlığa ve tüm varlıklara azap veya intikam değil, tam anlamıyla bir merhamet, bağışlanma ve kurtuluş vesilesi olduğu vurgulanmaktadır. "Âlemler" kelimesiyle sadece insanlar değil; cinler, hayvanlar, bitkiler ve tüm........
