NATO’nun, AB’nin ve BM’nin dostumuz olmadığından, hatta karşı yakada olduğundan haberdar olduğumuzu, bizimle siyonist işgal veya haçlı ittifakı içinde olanlar arasında çıkacak her sorunda, haklılığımıza bakmadan hemen karşı tarafın destekçisi olacaklarını bildiğimizi anlatmaya gerek yok. Herkesin bildiğini anlatmak anlamsızdır çünkü.

Peki bunca oyun niye? Neden dış ulusları kontrol altına almak için yazdıkları ve asla kendilerini bağlamayan kurallarına biz bu düzeyde bağlıyız? Neden onlara bağımlıyız? Onlar için neden kendimizi, “dostlarımız”, “müttefiklerimiz” gibi inanmadığımız beyanlar vermek zorundaymışız gibi görüyoruz? Bu söylemlerin gerçeğin kendisi olmadığı, siyasi bir taktik olarak sadece söylemde kullanıldığı kabulünde bile, aslında bu sözlerin bu düzeyde tekrarı, zafiyetimizin ikrarı olmuyor mu?

Çünkü NATO, AB ve BM içindeki hakim güçler de bizim onların dostlarımız olmadıklarının bilincinde olduğumuzu biliyorlar. Yani onlara “dostlarımız”, “müttefiklerimiz” derken, onları gerçekten “dost” ve “müttefik” görmediğimizi anlamayacak kadar aptal değiller. Öyleyse bu durumda, bu cümleleri her kullandığımızda bunun güçsüzlüğümüzden, çaresizliğimizden hatta biraz daha ileri götürürsek korkaklığımızdan kaynaklandığını düşünmeyecekler mi? Bu dil, zayıflığımızın kabulü olarak okunmayacak........

© Doğruhaber