Kaç kez nefes aldığınızı saydınız mı bugün? Ya da kalbinizin, siz hiç emir vermeden, göğüs kafesinizin altında kaçıncı kez aynı sadakatle çarptığını? Muhtemelen hayır. Bizler, kusursuz işleyen bir nizamın içinde, alabildiğine derin bir nisyan (unutkanlık) uykusundayız. Her şey o kadar yolundaki, her şeyi kendimizden biliyoruz.

Ama durup bir bakmak gerekiyor. Aynadaki o yüze, parmak uçlarındaki o benzersiz çizgilere, her sabah perdeden sızan o ışığa sarsılarak bakmak gerekiyor.

Düşünün ki bir zamanlar adınız bile yoktu. Evrende size dair hiçbir iz, hiçbir niyet, hiçbir gölge bulunmuyordu.

O ki; sizi o mutlak sessizliğin, o karanlık yokluğun içinden çekip çıkardı. Size bir suret verdi, can üfledi, sizi "var" kıldı. Sadece var etmekle kalmadı; sizi yeryüzünün en şerefli misafiri ilan etti. Dağların taşımaktan korktuğu o muazzam emaneti, bilincinizi ve kalbinizi, sizin avuçlarınıza bıraktı.

Siz O'nu henüz tanımazken, O sizi biliyordu. Siz daha istemeyi bile beceremezken, O sizin için her şeyi........

© Doğruhaber