Ben şimdi, tam on dört yıl, yedi ay, on yedi gündür babasız mı içime çekiyorum bu köhneden bozma dünyayı? Koca okyanusta bir başına küreksiz bir sandal gibi olmak, içine içine dolup bir türlü taşamamak…

Tam on dört yıl yedi ay on yedi gün…

Dile kolay, dile her şey kolay.

Kabul ediyorum, ilk on dört yıl çok zordu, gözüm eskidi! En çok sağ gözüm.

Ve biliyor musunuz? Benim hayatı hatalı sollayışlarım böyle başladı.

Mezarlıktaydık; sürekli birileri yanıma gelip kulağıma,

-Acını belli etme (!)

-Güçlü dur, başını kaldır diyordu…

Yahu!.. Onca kalabalığın içerisinde bir kişi bile bilmiyor muydu, dünyada iç kanamadan ölenlerin sayısı kan kaybından ölenlerin........

© Dizi Doktoru