Âyetü’l-Kürsî daha ilk cümlede akidenin omurgasını kuruyor:

“Allâhu lâ ilâhe illâ Hû, el-Hayyü’l-Kayyûm.”

O’ndan başka ilâh yok.

Yani varlığı kendinden.

Misli, nazîri, şeriki yok.

Çünkü hayatı olmayan hayat veremez.

Kendi varlığı için hiçbir şeye muhtaç olmayan…

Bütün mevcudatın ise O’nunla kaim bulunduğu Zât.

Ağaç meyve veriyorsa…

Kur’ân’ın ana dersi de zaten bu:

Risalet, onu tebliğ eder.

Haşir hesabı gösterir.

Kader, mülkün başıboş olmadığını bildirir.

İbadet, kulun kimin huzurunda eğileceğini öğretir.

Kur’ân’ın merkezinde şeyh yok.

“Allah’tan başka ilâh var mı?”

“İkinci bir yaratıcı biliyor musun?”

“Allah’ın ortağı olur mu?”

Sonra aynı adama yaptığı işi........

© Diriliş Postası