Altı yüz küsur sayfayı zihne nakşetmek sıradan bir iş değildir.

Namazda tilavet edilir.

Nesilden nesile emanet edilir.

Resûlullah Aleyhissalâtü Vesselâm’ın devrinde de Kur’an’ı ezberleyen çok sayıda sahâbî vardı.

Bi’r-i Maûne’de yetmiş kadar kurrâ şehit edildi.

Hem de vahyin indiği nesilde.

Fakat onlar Kur’an’ı yalnız hafızalarında tutmuyordu.

Hayatlarına taşıyorlardı.

Allah, Kelâmını sadece ezberleyelim diye mi gönderdi?

Rabbin kuluna hitabıdır.

İnsana kim olduğunu bildirir.

Nereden geldiğini öğretir.

Nereye gittiğini haber verir.

Vahyin muhatabı yalnız dil değildir.

“Kur’an’ı kendiniz okumayın, anlayamazsınız.”

Kur’an insanı tefekküre çağıracak…

akletmesini isteyecek…

düşünmeyeni ikaz edecek…

Allah kitabını insana gönderecek…

biz insanı kitaptan uzak tutacağız.

“Okuduğun ayette Rabbimiz ne buyuruyor?”

Kelâm ezberde… Murad meçhul.

Can acıtan........

© Diriliş Postası