Fakat nefis bazen daha kestirme bir yol arar.

Yanlıştan vazgeçeceğine, yanlışı yüzüne vuran hükmü susturmak ister.

Bediüzzaman Hazretleri’nin şu ikazı tam burada insanın karşısına çıkar:

“Her bir günah içinde küfre gidecek bir yol var.”

Çünkü insanın nasıl bozulduğunu tek cümlede anlatır.

Kur’ân-ı Kerîm, Firavun hanedanını anlatırken:

“Allah’ın âyetlerini inkâr ettiler; Allah da onları günahları sebebiyle yakaladı.” buyuruyor.

Aralarında ise insanın bütün serencamı saklı.

Adam gizli bir günah işliyor mesela.

Meleklerin gördüğünü biliyor.

Kirâmen Kâtibîn’in yazdığını da…

Her seferinde o kayıt karşısına dikiliyor.

Ya fiili terk edecek…

Nefis ikincisini daha kolay buluyor.

“Acaba melekler gerçekten var mı?”

Melaikenin varlığını reddetmek için yeni bir keşif yapılmadı.

Sadece masiyet, şahidinden rahatsız oldu.

Sonra daire genişliyor.

Önce melek ağır geliyor.

Nihayet bütün bunları haber veren naslar.

İnsan hayatını imanına göre tanzim etmek yerine, itikadını yaşayışına göre budamaya başlayınca…

Neticeyi tahmin etmek zor........

© Diriliş Postası