Süleymanlılar göğe el sallar iken, gazeteler tellal iken, ben klavyemin tuşlarına tıngır mıngır basar iken…

Daha operasyonlar başlar başlamaz leş kuşları çoktan üşüşmüş… Çakallar çoktan olay mahalline çökmüş… Sırtlanlar CIA’k, CIA’k etrafta koşuşuyor…

Doğada kan kokusu, leş kokusu neyse, bunlarda da para kokusu, operasyon kokusu o çünkü…

FETÖ ile mücadelede biz kelle koltukta vuruşurken, Diyarbakır ağzıyla bizim mahle “kaleme tedbir koy” diye ensemizde boza pişirirken, F Tipi polis baskınları, karakollar, zorla ifadeye götürülmeler, kulaklarımızda Dengbej sesleri çınlarken, birileri çoktan FETÖ borsası kurmuş, zenginliğine zenginlik katıyordu.

Gaziantep’te D…. Otelin son katı, O….. Pastanesi’nin 2. Katı… Bir kısım “çakal” gazeteci, FETÖ borsası kurdu.

Üniversite’ler, en ballısı müteahhitler, şirketler…

FETÖ Borsası, tepelerine üşüştü…

Önce hedef sermayenin kulağına “Hakkında Fetullahçı örgüte mensup deniyor” diye haber uçuruluyordu. Yani “Çakallar” fitili ateşliyordu… O kişi yani “av” kıvranıyor, debeleniyor, kimseye soramıyor, kimseden bilgi alamıyordu tabii… Her yer kör karanlık…

Bu arada “çakal”, sosyal medyasından bol bol Reis’le, bakanlarla fotoğraflarını yayımlıyordu. “Av” aynen şöyle düşünüyordu haliyle: “Ben bunu hafife almışım! Bak o kadar etkin ki Reis’le, bakanlarla görüşüyor!”

“Av” düşünüp taşınıyor, el mecbur ezile büzüle söz konusu şahsın ocağına düşüyordu… Bu kez “Çakal” telefonları açmıyordu tabii, kapı duvar…

Bu sayede “avı” kışkırtıyor, daha çok paniğe kapılmasını sağlıyordu. “Av” kıvama gelince ne oluyordu peki?

“Av” yani sermaye sahibi, kendi ayaklarıyla tıpış tıpış çakalın kapısına geliyordu... Bir dilenci edasıyla avuç açar........

© Diriliş Postası