Son günlerde kamuoyunun gündemini meşgul eden sermaye piyasası ve yatırım fonları odaklı soruşturma; finans dünyası kadar, ceza hukukunun temel ilkelerini de derin bir sınavdan geçiriyor. Gazete manşetlerinde, sosyal medyada veya adliye koridorlarında hemen herkes kendisini bu sürecin "mağduru" ilan etmiş durumda.

Peki, hukukun soğukkanlı terazisinde durum gerçekten öyle mi?

Finansal illüzyonların dağıldığı, adli tedbirlerin ve el koymaların devreye girdiği bu aşamada en kritik soru şudur: Sistem kilitlendiğinde kim gerçekten dolandırılmıştır, kim sadece hayal ettiği kârdan mahrum kalmıştır?

Hayali Getiri vs. Reel Zarar

Ceza hukukunda nitelikli dolandırıcılık suçunun (TCK m. 158) oluşabilmesi için olmazsa olmaz bir kural vardır: Hileli davranışlarla bir kimsenin malvarlığında somut bir eksilmenin, yani reel bir zararın meydana gelmesi. Sermaye piyasası araçları veya fonlar üzerinden kurgulanan organizasyonlarda en sık düşülen hatıra tam da bu noktada rastlıyoruz: "Mahrum kalınan kâr" ile "net malvarlığı zararı" birbirine karıştırılıyor.

Somut bir örnekle tabloyu netleştirelim:

Bir yatırımcı düşünün; fona veya ilgili sisteme toplam 100 bin TL yatırmış. Süreç içerisinde fonun getirisi veya işlem kazancı adı altında hesabına 200 bin TL çekmiş. Soruşturmanın başlaması, adli makamların el koyma kararları veya........

© Diriliş Postası