İşte bir tane daha dedim… Bir cesetten medet uman, bu cansız beden üzerinden paraya para dememe hayalleri kuran biri ile karşı karşıyayım; tabii siz de. Hani aramızdan ayrılmış ancak eserleriyle yaşayan isimlerin boy boy sergilendiği edebiyat dergileri olur ya; 40 isim alt alta, yan yana… Övüle övüle bitirilemezler, siz de keşke yaşasaydı dersiniz. 146 yaşında hâlâ şiirler, öyküler ve hatta romanlar yazabiledeğine inandırırlar sizi. Oysa onların amacı o sayıyı satmaktır. Normalde bu tarz yaklaşıma oportünizm denir. Fakat buna nekrofili demeyi o kadar çok isterdim ki… Siz demişim gibi düşünün ve lütfen bağlantıyı kurun.

“Propaganda” kitabından bahsedeceğim. Kapağı gördüğümde Hitler'in Halkı Aydınlatma ve Propaganda Bakanı Dr. Paul Joseph Goebbels ile bütünleşen yalanlar sistematiğinin penceresinden içeri gireceğimi zannetmiştim. Onun büyük yalan teorisinden bahsedecek, bıktırana kadar “Yeterince büyük bir yalan söylerseniz ve bu yalanı sürekli tekrar ederseniz insanlar sonunda buna inanmaya başlayacaktır” sözünü hatırlatacağını beklemiştim. Ancak yazar Erdinç Yücel, onun yerine “Hitler dışı” unsurların propagandasına yer vermiş. Bu hususta bir süre ikilemde kaldım; acaba doğrusunu mu yaptı yoksa kendi kendini çıkmaza mı sürüklendi diye.

Yazarın anlatımından Hitler'in bazı şeyleri yapmaya mecbur bırakıldığı ya da şartlar gerektirdiği için öyle yaptığı sonucuna ulaşmak mümkün. Bu anlamda müsaadenizle kitap için tam bir hayal kırıklığı ifadesini kullanacağım. Fakat bu dediğimin Yahudilerle ilgisi yok. Yahudi okuyucular ümide kapılmasın. Ayrıca Hitler’i Yahudiler üzerinden okumayı da bırakın. Bu adam sadece onlara yönelik politika geliştirmedi.

Hitler’e olan siniri çabuk geçmiş

Gerek adıyla, gerek kapağıyla ve gerekse de hacmiyle çok şey vadeden kitap maalesef herkesin kolayca ulaşabileceği bilgilerle şişirilmiş. Aynı şekilde üzülerek söylüyorum ki bir kopyala yapıştır çalışması... Yazar, hakiki bir bilgilendirme amacının kıyısından dahi geçmemiş. Evet, bazı yerlerde kendi yorumlarını sıkıştırmış ancak bunlar kitaba kalite katmak yerine tam aksi sonuçlara yol açmış.

Yukarıda kısaca bahsettim; Erdinç Yücel, bir cesedin peşine takılıp önünde eğilerek şöhretten şöhrete koşacağını ummuş. Yazarın hesapta daha önce birçok kişiyi zengin eden Hitler’den payını alması beklenirdi ancak işler pek yolunda gitmişe benzemiyor. Bu şartlarda cesedin onu istediği şöhrete kavuşturacak takati olmadığını söyleyebilirim. Hakkında yazılmamış bir şey kalmayan bu diktatörle ilgili yeni bir şeyler de ortaya konulamayınca her şey olduğu gibi kalmış.

Yazar, başroldeki adamını savunma ve ona ölümsüzlük iksiri içirme gayretiyle birçok konuya temas etmiş. Hatta kitabın bir yerinde Hitler hakkında şehir efsanesi tadında anlatılan ve artık zamanla tersini savunmanın güçleştiği konulara yer........

© Diriliş Postası