HERKES ANNE BABA OLAMAZ DERDİK, MEĞER HERKES EVLAT DA OLAMIYORMUŞ!
Bazı ölümler vardır, üzerinden yıllar geçse de insanın vicdanından silinmez. Güllü’nün ölümü de benim için böyle bir olay.
Güllü’nün ölüm haberini aldığım ilk günden itibaren bunun sıradan bir düşme vakası olmadığına inandım. O günlerde cinayet şüphesini açıkça dile getirdim. Bugün de aynı düşüncedeyim.
Güllü’nün öz kızı Tuğyan Ülkem Gülter hakkında, annesinin ölümüne ilişkin davada ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası verildiği belirtiliyor.
Bir anne düşünün… Evladını dünyaya getirmiş, büyütmüş, yıllarca onun için emek vermiş. Ve o annenin ölümüne ilişkin davada öz kızı hakkında böylesine ağır bir mahkûmiyet kararı verilmiş.
İnsanın aklı almıyor, vicdanı sızlıyor.
Ben Güllü’yü tanırdım. Yapımcılığını üstlendiğim birçok televizyon programına konuk ettim. Onunla sohbet ettim, aynı ortamda bulundum. Bu nedenle ölümünü yalnızca bir magazin haberi olarak değerlendirmedim.
Olayın ilk gününden itibaren gerçeğin ortaya çıkmasını istedim. Çünkü ortada kaybedilmiş bir insan hayatı ve cevap bekleyen çok ciddi sorular vardı.
TUĞYAN, SEN DE BİR ANNESİN! BİR ANNEYE NASIL KIYILIR?
Bu olayda beni en fazla sarsan konulardan biri de Tuğyan’ın kendisinin de bir kız evladı olması.
Tuğyan, sen de annesin!
Sen de bir çocuk dünyaya getirdin. Evlat sevgisinin ne demek olduğunu, bir annenin çocuğu için neler hissedebileceğini bilirsin.
Peki kendisi de anne olan bir insan, kendi annesinin ölümüne ilişkin böylesine korkunç bir suçtan nasıl mahkûm edilir?
Bir evlat, annesine nasıl kıyar?
Seni dokuz ay karnında taşıyan, büyüten, hastalandığında başında bekleyen, belki kendi hayatından fedakârlık ederek seni bugünlere getiren bir anneye…
Hangi öfke, hangi kırgınlık, hangi hesaplaşma bir insanın canından daha değerli olabilir?
Elbette ailelerde tartışmalar, kırgınlıklar yaşanır. Ama hiçbir anlaşmazlık, bir annenin hayatına son verilmesini haklı çıkaramaz.
Tuğyan suçlamaları reddediyor ve kendisini savunuyor. Hukuki başvuru hakları da var. Ancak hakkında verildiği bildirilen mahkûmiyet kararının vicdani ağırlığını görmezden gelemeyiz.
BİR GÜN KIZIN SANA SORARSA NE DİYECEKSİN?
Tuğyan’a sormak istediğim asıl soru şu:
Bir gün kendi kızın sana, “Anne, neden parmaklıkların arkasındasın? Anneanneme ne oldu?” diye sorduğunda ne cevap vereceksin?
O çocuğun gözlerinin içine nasıl bakacaksın?
Bugün belki yaşananların bütün ağırlığını anlayamayacak kadar küçük.........
