-Eylül Aşkın, Türkiye’de El Sistema modelini birebir uygulayan Barış Çocuk Orkestrası Koruma ve Geliştirme Derneği Sanat kurucusu, Devlet Opera ve Balesi Solisti Selmin Günöz ile…

BERLİN, Almanya

Geçtiğimiz bir aydır bu yazıyı yazmak istiyor, bu yazıyı yayınlayabilmek için bekliyordum. Roma’dan Berlin’e taşınma ve akademik hayata adapte olma sürecinde kendi yaşadığım zorluklar, omuzlarıma yüklendiğim yeni sorumluluklar ve hayatın içindeki koşuşturmalar sebebiyle Mayıs ayında sizlerle buluşmak için imkan yaratamadım. Öncelikle, kısa süreli yokluğum için hepinizden özür dilerim.

Selmin Günöz ile bitirme projem kapsamında alan çalışması olarak incelediğim El Sistema vesilesiyle tanıştım. Kendisiyle Şubat ayında İzmir’de bir araya gelerek, Türkiye Haber Portalı YouTube kanalında sunmakta olduğum kültür-sanat programı kapsamında, bitirme projem ile alakalı söyleştiğim tüm değerli isimlerin kültürel diplomasi ve yumuşak güç ikileminde buluştuğu mini seri dahilinde yüz yüze bir söyleşi gerçekleştirdik.

Kendisinden, vizyonundan, çalışmalarından, hayallerinden o kadar etkilendim ki, İzmir’in yıkık dökük bir mahallesinin kenar köşelerinde can bulan bu güzelliklerden herkes haberdar olsun istedim. Bilsinler ki; İzmir’in Eşrefpaşa semtinde, sıradan bir binanın içinde, kimi zaman muhitte Şostakoviç mırıldanarak yemek pişiren yoksul ve belki de cahil bir annenin mutfağında, kimi zaman nasıl çalınacağını bilmediği halde hevesle kemana sarılan bir çocuğun gözlerindeki mutlulukta şahit olduğumuz mucizenin sebebi: Barış Çocuk ve Gençlik Orkestrası.

Türkiye’de El Sistema modelini birebir uygulayan tek kurum olan Barış Çocuk Orkestrası Koruma ve Geliştirme Derneği, onuncu yılını geride bırakırken, sadece çocukların değil, annelerin, ailelerin ve belki de bir toplumun kaderini sessizce değiştirmeye devam ediyor. Ve bu dönüşüm, her sabah prova salonunun kapısından içeri giren küçük adımlarla başlıyor.

Kurucusu, emekli Devlet Opera ve Balesi Solisti Selmin Günöz, bu oluşumu “yazgı bozucu bir model” olarak tanımlıyor. Çünkü burada çocuklar seçilmiyor. Sınav yok, yarış yok. Tek şart var: Düzenli olarak gelmek ve birlikte öğrenmek. Bu yüzden kapısından giren bütün çocuklar, imkansızlıklarla boğuşan ailelerin, yoksul fakat zengin hayalleri ve umutları olan çocukları.

Bugüne dek binden fazla çocuk, bu kapıdan içeri adım attı. Kimi müzikte kalamadı ama iyi bir dinleyiciye dönüştü.........

© Dikgazete.com