RegioAlle artikelenWijzigArnhem

Moest ik twee mannen aanspreken op hun kijkgedrag?

Afgelopen weekend, ik was net mijn huis uit gestapt, hoorde ik gefluit in de Kerkstraat. Iemand probeerde iemands aandacht te trekken.

Ik draaide me om, zag een mij onbekende jongen, dus dacht: ‘niet voor mij bedoeld’. Het gefluit zal gericht zijn op mensen vóór mij. Ik keek naar de grond, misschien was er iets uit een tas gevallen of zo.

De onbekende jongen bleef fluiten, ik draaide me nog eens om. Hij maakte gebaren waar ik niks van kon maken, dus deed ik vragend mijn handen omhoog, zo van: ‘wat bedoel je?’

Hij rende naar me toe. ‘Zie je die twee oude mannen voor je? Ze keken naar die kleine meid, daar in de verte. Dat kan niet. Spreek ze aan.’

‘Spreek ze aan?’ zei ik vragend. ‘Ja, dit kan niet. Ik heb het gezien’, zei de jongen. ‘Ik moet zelf naar de bouwmarkt, die gaat bijna dicht. Spreek ze aan, spreek ze aan!’

De jongen sprintte weg, mij opzadelend met een opdracht twee oude mannen aan te spreken op hun kijkgedrag.

De enige die ik wel eens aanspreek op haar kijkgedrag is mijn moeder. B&B Vol Liefde vind ik onzin, zij vindt dat je het moet zien om mee te kunnen praten. Zelf word ik ook wel eens aangesproken op mijn kijkgedrag, dat gaat meer om series waarvan mensen vinden dat ik deze had moeten zien.

Voor mij slenterden twee sjofele, onschuldig ogende mannen. Aan het eind van de straat liep het meisje met haar ouders. Als de twee verlekkerd naar het kind hadden gekeken, was dat moment al geweest.

Wat moest ik zeggen? ‘Heren, het schijnt dat jullie vies keken naar dat meisje daar.’

Het ging mij te ver om op basis van wat de jongen zei de mannen aan te spreken. Ik besloot dat de twee mazzel hadden dat de bouwmarkt........

© de Gelderlander