RegioAlle artikelenWijzigRenkum

Het was een mooi gesprek, totdat ik zei dat ik journalist was

We waren niet de enigen die ons oog hadden laten vallen op de picknickbank op de Noordberg bij Heelsum. Net voordat we op onze wandeling van Heveadorp naar Renkum wilden neervleien om koffie en boterhammen uit de rugzak te halen, piepte een oudere dame die van rechts kwam net voor ons.

Maar er was plek zat op de bank en zo zaten we met z’n drieën in de zon uit te kijken over de Betuwe. Al snel raakten we aan de praat en er ontstond een leuk gesprek.

Waar zij woonde, waar wij heen wandelden, over hoe lekker brood zonder broodverbeteraar was en over biologische boerderij Veld en Beek. Eigenlijk ging het gesprek alle kanten op. We boden haar een stuk chocolade aan, dat ze vriendelijk accepteerde.

Of ik ook rechts mocht schrijven, wilde ze weten

Of ik ook rechts mocht schrijven, wilde ze weten

Wat een leuke ontspannen ontmoeting op een mooie zondagmiddag, dacht ik nog. Totdat ik liet doorschemeren dat ik journalist was en ook voor De Gelderlander werkte. De sfeer veranderde op slag.

Wil je elke dag de Dagelijkse nieuwsbrief van De Gelderlander ontvangen via e-mail?

Het ‘u’ dat ze tot dan toe hanteerde, veranderde meteen in ‘je’ en ‘jij’. Haar blik werd ook anders. ‘Dan moet je schrijven wat DPG wil’, zei ze met minachting. Ook wilde ze weten of ik ‘rechtse verhalen’ mocht maken.

Ik antwoordde dat ik hooguit van de chef van de krant meekreeg dat een artikel 3600 tekens lang mocht zijn en zich verder nooit iemand met de inhoud bemoeide. En dat begrippen als links en rechts in de regiojournalistiek en zeker in interviews voor mij........

© de Gelderlander