Adana’daydık iki gün önce. Bir okulda Atatürk’ün devrimlerini anlattım küçük kardeşlerimize. Etkinlikten sonra “Hazır gelmişken sizi bir parka götürelim” dediler. Atatürk Caddesi’nde, eski belediye binasının yanındaymış. Girdik parka. Üç adam yan yana. Hemen gittim yanlarına. Tanıdık dostlar; Yaşar Kemal, Orhan Kemal ve Abidin Dino…

Meğer beni götürdükleri park Abidin Dino Sanat Parkı’ymış. 1940’lar Adana’sında Dino kardeşler aynı yerde sohbet edermiş, Yaşar Kemal ve Orhan Kemal de katılırmış hatta Güzin Dino buraya “Sanat Akademisi” yakıştırması yapmış.

*Abidin Dino Parkı’nda, Yaşar Kemal, Abidin Dino, Orhan Kemal ile.

Bir de boş bir sandalye koymuşlar karşılarına, insanlar gelip fotoğraf çektirsin diye. Oysa o sandalyenin sahibi Arif Dino’dur. Belki onun da heykelini yaptırmak lazım gelirdi. Neden mi? Çünkü Yaşar Kemal’in yetişmesinde büyük bir pay sahibi olmuştur.

Çukurova’ya eserleriyle can vermiş bu simalar. Hem de ne zorluklarla. Bunun bir yansıması ise bir mektupta karşımıza çıkar. Bilmem haberdar mısınız Yaşar Kemal’in geçenlerde bir mektubu çıktı ortaya. 11 Ocak 1951 günü Varlık Dergisi/Yayınları’nın sahibi olan Yaşar Nabi’ye yazmış, hem de Kadirli’den. Mesleğini “Arzuhalci” olarak belirtmiş, imzasını atıp gerçek adını koymuş mektubun sonuna: ‘Kemal Sadık Göğceli’…

Mektuptan anladığımız üzere Yaşar Nabi, Yaşar Kemal’in öykülerini kitap olarak yayınlamak istemiş, Yaşar Kemal de öyküleri son bir defa gözden geçirmeyi rica etmiş. Fakat bulunduğu yerde elektrik olmadığından geceleri çalışmayacağını, gündüzleri........

© Cumhuriyet