Prof. Dr. Rüçhan Işık, Uluslararası Çalışma Örgütü’nün (ILO) Türkiye direktörüydü. Sivas katliamına uyandığımız günün sabahında, Ankara’daki ILO merkezinde, ülkemizin çalışanlarına dönük bir etkinlik düzenlemişti. Etkinliğin ilk saatlerinden kendisine ulaşan telefonlarla bağlantılı toplantıdan çıkıp geri dönüyor, her dönüşünde de yüzündeki kaygı artıyordu. İlk arada ILO genel kurullarından da çok yakından tanıdığım hocamdan ne olup bittiğini anlamaya çalıştım.

Sivas’taki kültür etkinliklerinin tümü için geçerli olmak üzere, çok tehlikeli, yaygın bir siyasal kuşatmanın yaşanmakta olduğunun haberlerini almıştı. Ankara’dan Tansu Çiller’in gerekli önlemlerin alındığı, kaygılanılmaması gerektiği bilgilendirmeleriyle rahatlamamıştı. Eşi Demet Işık ablamız, dönemin solda siyaset, kadın hakları savunuculuğunda önde, deneyimli bir kişi olarak oradaydı. Telefon bağlantılarında kızlarını korumak üzere gereken her çabayı göstereceğinin altını çizmişti.

Saatler geçiyor, önlem alınabileceği yolunda güvenlik alındığının haberleri ulaşamıyordu. Etkinliği iptal etmiş, ulaşabildiğim ilk uçakla........

© Cumhuriyet