Gaza çoktan basıldı. İktidarın, toplumun bütün güç odaklarını yeniden dizayn etme sürecinden bahsediyorum. “Muhalefet eden her kimse, kafasını koparırım, süründürürüm.” Mantık bu. Ya benim yanımda olun kazanın, korunun ya da kesin sesinizi oturun; kafanızı kaldırıp çıkıntılık yaparsanız ben yapacağımı iyi bilirim. Muhalif belediyelere operasyonlar, kayyım atamaları, mutlak butlanla Atatürk’ün kurduğu parti CHP’nin bölünüp, parçalanması, itibarsızlaştırılması...

Son birkaç haftadır iktidarın hedefinde bazı dini yapılar var. Önce Süleymancılar, ardından Furkan Vakfı çevresi... Sanırsınız devlet tarikatlarla hesaplaşmaya başladı. Yok öyle bir şey. Eğer gerçekten hedef tarikatların kamusal etkisini sınırlamak olsaydı bugün Türkiye’deki bütün dini yapılanmalar aynı hukuk ölçüsüyle aynı denetim mekanizmasıyla karşı karşıya olurdu. Oysa tablo tam tersini gösteriyor. Aynı yöntemlerle örgütlenen, benzer ekonomik ve sosyal ağlara sahip onlarca yapı faaliyetlerini sürdürürken yalnızca belirli grupların hedef alınması ister istemez şu soruyu gündeme getiriyor: Amaç gerçekten tarikatların kamusal etkisini sınırlamak mı, yoksa iktidarla mesafesi açılan kimi dini yapıları yeniden hizaya çekmek mi?

Asıl hedefin yapıları dağıtmak değil, yönetimlerini yeniden şekillendirmek olduğu yorumları siyaset kulislerinde sıkça dile getiriliyor. 2 nedenle... Biri tarikat ve cemaatlerin hâlâ AKP’in oy deposu olması. 30’u aşkın ana dini yapı ve bunlara bağlı yüzlerce vakıf, dernek ve altyapılanma... Menzil, İsmailağa, Erenköy, İskenderpaşa, Süleymancılar,........

© Cumhuriyet